Patcharaphan's profile★TiBBy TiBBaDee★PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    August 31

    ไปแล้วจ้า

    ไปแล้วนะ
     
    เด๋วกลับมาๆๆ อีก 9 เดือน!
    August 29

    โอ๊วววววววววว

    เมื่อวานรู้สึกเขียนไปนิดเดียวเอง แบบมันง่วงอะเลยเขียนไปนิดเดียว
     
    โอ้วก็สรุปว่าหนังสนุกมาก โอ้วคราวนี้มันจบแบบจริงๆแล้ว ไม่มีภาคต่อ
    ก็ดูตั้งแต่ซีรี่ย์ภาค 1 ภาค 2 จนมาถึงหนังภาคไฟนอล!!
    รู้สึกเหมือนอ่านแฮร์รี่ไปจนถึงภาค 7 นั่นแหละ
     
    โอ้ว ภาคนี้แบบอีจุนมันไม่ค่อยงี่เง่าเหมือนในซีรี่ย์อะ
    ก็ตอนจบภาค 2 นี่มันผ่านมา 4 ปีแล้วช่ายป่ะนะ เหมือนเคยอ่านผ่านๆ
    มันก็เลยโตขึ้นแล้วเวลามันก็แค่ 2 ชั่วโมง มัวงี่เง่ามากเด๋วไม่จบ 55
    แถมแม่มันก็ดี๊ดี ดีแบบงงไปเลย 55
     
    ตอนสุดท้ายแบบ โอ้วววววว โอ้ววววววววว โอ้วววววววววว เนื้อเรื่องมันดีนะ
    ตอนที่อยู่ลาสเวกัสก็สวยดี อืม อืมมมมมมมมม
     
    เออ สรุปว่าดูคนเดียว แม่หาโทรมาถามว่า "ให้แม่ลางานไปดูเป็นเพื่อนมั้ย"55
    แล้วก็กินป๊อบคอร์น วอลอีด้วย เป็นอาหารกลางวัน 55
     
    สรุปซีรี่ย์+หนังเรื่องนี้คือที่สุดแล้ว เย้ๆ
    เพลงประกอบทั้ง Wish,Love so sweet และ One Love ก็เพราะ
    เมื่อวานตอนไปกินฮะจิบังเค้าเปิดเพลง Love so sweet ด้วย กรี๊ดดดดดดดดดดดด
    ศิเลี้ยงไอติมด้วย ไม่ได้กิน Swenzens มานานมากๆ
     
    ตอนกลางคืนออมแวะมาเอาหนังสือและเอาของขวัญมาให้
    น้องออมบอกว่า ผอมลงเยอะเหมือนกัน 555 โอ้ววว ไม่อยากให้อ้วนขึ้นอีกเลยถ้าไปญี่ปุ่ย
     
    เมื่อวานอ่านเจอนี่ :
    "She seemed to be one of a slowly vanishing breed; a stark contrast to those who were always chasing, running, on the go, searching for personal fulfillment and self-esteem. So many people these days, it seemed, believed that these things could come only from work, not from parenting, and many people believe that having children had nothing to do with raising them." (The Rescue : Nicholas Sparks)
     
    รวมทั้งคำสัมภาษณ์ดาราคนนึง "ตู๊ดเชื่อว่าเราไม่สามารถไปเปลี่ยนใครได้ถ้าเค้าไม่พร้อมให้เราเปลี่ยน"
     
    โอ้ว จบอย่างแดกดันสุดๆ 55
     
    August 28

    hyd final

    ในที่สุด ชั้นก็ได้ดูหนังที่รอคอยซะทีๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    สนุกมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    จบ สรุปว่าดูคนเดียว แต่โอเค๊ สนุกห่ะ
    August 24

    getting ready

    เฮ้อออออออ อาทิตย์หน้าจะไปแล้วอ่ะ รู้สึกยังไงไม่รู้ จะว่าพร้อมมั้ยก็พร้อม แต่รู้สึกไม่พร้อมยังไงไม่รู้
    ถึงแม้นี่จะไม่ได้ไปคนเดียวครั้งแรก แต่นี่ตั้ง 9 เดือนแหนะ
    แล้วตอนที่ไปนิวซีแลนด์กับตอนที่ไปเที่ยวกับดาว ก็อยู่กับโฮส ไม่ค่อยได้ทำอะไรเอง
    แต่นี่ต้องทำไรเองทั้งหมด แล้วเราก็ยิ่งเป็นตุ๊ดอยู่ด้วย (หมายความว่าไงวะ55)
     
    นั่นแหละ.........
     
    เมื่อวานสอนวันสุดท้าย ก็ไม่มีไรมากอ่ะ แต่เด็กที่ดื้อมากๆ มาบอกเราว่า
    "วันนี้เจอครูติ๊บวันสุดท้ายแล้ว จำหน้าหนูไว้นะ เด๋วปีหน้าเจอกันๆๆๆ"
    โอ้ว.....แต่ชั้นก็ไม่ใจอ่อนหรอกย่ะ 55 ใครจะกลับไป เด๋วนี้ดังแล้วหยิ่งห่ะ (ดังตรงไหนวะ)
     
    เออแล้วเมื่อวานได้ลองสอนเกรด 7 กับเกรด 9 (ของยามาฮ่านะ) อืมม ยากเหมือนกันแฮะ
    คือสอนเด็กโตเนี่ยก็จะเครียดว่าเราจะสอนดีมั้ย เด็กมันจะเข้าใจมั้ย
    คงประมาณครูมาชสอนติ๊บแหละ แบบมันจะรู้สึกว่าเด็กเล่นเองได้แล้ว เราเป็นแค่คอมเม้นเตเต๋อเท่านั้นเอง
    ส่วนเด็กเล็กก็จะปวดหัวไปกับมัน จะไม่ยอมเรียนเลย
    สรุปว่าเครียดทั้งสองแบบ หยุด หยุดดีกว่านะฮ้า
     
    ถ้าพร้อมแล้ว......อาจจะกลับมาอีกครั้ง
     
    แล้วเมื่อวานที่ไปสอนนั้นทำให้คนสวยพลาดโอกาสดีๆหลายอย่าง เช่น
     
    -ไปสวนรถไฟกับเพื่อนๆในเอก เพราะนกยม.กับ อว.และลูกชายสุดหล่อไปด้วย โอ้ววววววววววววว
    -ดูรายการ Hana Yori Dango Final Special ช่อง 7 แต่ไม่เป็นไร คาดว่าเคยดูใน youtube หมดแล้ว
    -ไปแพลทินั่มกับพี่กะเทย โอ้วเค้าอยากได้เลกกิ้งอะ
    -งานรับน้องอักษรอินเตอร์ ความจริงต้องไปทำงานเชียร์อ่ะ
     
    พอกลับมาบ้านก็มานั่งจัดแสตมป์ โอ้ว โคดจะเมื่อย
     
    แม่หาก็ถามว่า ติ๊บเป็นไง รู้สึกอยากไปหรือไม่อยากไป แล้วจะคิดถึงแม่มั้ยไรงี้
    โอ้วก็บอกว่าคิดถึงห่ะ แม่หาก็บอกว่า แม่คงเหงาไปเลย
    ..อ๊ะ แน่นอน ติ๊บไม่อยู่แม่จะคุยกับใคร (โอ๊ว ว่าจะไม่พูดเรื่องนี้แล้วไง55)
     
    แล้วพี่ต้อยก็บอกว่า ไม่อยากไปส่งที่สนามบินเพราะกลัวร้องไห้
    โอ้ว ฮือ ฮือ ฮือ
    August 22

    ครั้งสุดท้าย

    ขอให้ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะเขียนเรื่องนี้
     
    ป..ล่..อ..ย..ว..า..ง.....
     
    พูดถึงครั้งสุดท้าย อาทิตย์นี้ก็สอนอาทิตย์สุดท้าย อาทิตย์หน้าคงไม่ออกจากบ้านแล้ว
    หาคนสอน ญี่ปุ่น อังกฤษแทนได้แล้ว แต่ใครจะมาสอนเปียโนแทนวะ55
     
     
    August 21

    ก็ว่าจะไม่2

    ต้องขอบอกไว้ก่อน ณ ตอนนี้ว่า ตุ๊ด ได้เปลี่ยนชื่อ เป็น หมี่จู เรียบร้อยแล้ววว จบ 55
     
    เฮ้ย ไม่ไหวแล้วอ่ะ
    ต้องการอะไรนักหนา
     
    เบื่อออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
     
    แค่ไหนถึงจะพอ...
    August 20

    ปรสิตไทย

    ไปกินหมูกะเทยกับกะทะมา
     
    เอ๊ย ไปกินหมูกะทะกับกะเทยมา ภายใต้งานชื่อ
    "ปรสิตรวมใจเลี้ยงส่งกะเทยไทยไปโอลิมปิค"
     
    สนุก อร่อยและเหนื่อยมาก
     
    เมื่อวันจันทร์เพิ่งนึกได้ว่าควรมีของเล็กๆน้อยๆ ให้รุ่นพี่กะเทยซะหน่อย
    เพราะถึงเวลาที่คุณพี่จะไปเผชิญโลกกว้างที่ออสเตรเลียแล้ว
    ว่าแล้วก็เลยรีบทำผ้าพันคอ อย่างเร่งด่วน
    ไม่น่าเชื่อว่า สองวันเสร็จ ด้วยแรงสปีดตุ๊ด
     
    ปล.มีน้องได้เอช้วนกับน้องที่พูดได้นี่ อะไรดีกว่ากันวะ โคดเบื่ออะ
     
    August 19

    รักบ้านเกิด

    ช่วงนี้เป็นอะไรไม่รู้ ทำไมชอบคิดถึงตอนเป็นเด็กจัง
     
    คิดว่าตอนเด็กเคยทำไอติมแช่แข็งกินกัน
    ชอบไปเล่นสระเป่าลม
    ชอบแก้วน้ำที่มีเสียงเพลงออกมา
    ชอบเล่นเลโก้ มานั่งออกแบบกัน
    ชอบพับไดโนเสาร์กระดาษ
    ชอบเล่นหม้อข้าวหม้อแกง
     
    ฯลฯ
     
    ทำไมสิ่งเหล่านี้ต้องหายไปตอนเราโตด้วย
    ทำไมช่วงเกือบ 10 ปีที่ผ่านมาเราถึงไม่คิดถึงเรื่องพวกนี้
     
    กลับทำตัวออกห่างแล้วเห็นดีเห็นงามกับทุกอย่างที่ไม่ใช่ "บ้าน" และ "ครอบครัว"
    ทั้งๆที่ความสุขเล็กๆน้อยๆเนี่ยแหละคือพื้นฐานสำคัญของชีวิตของเรา
     
    ที่ผ่านมาเหมือนเราหลงไปกับสิ่งอื่น (แต่มันก็ไม่ได้มากขนาดนั้นป่าววะ55)
    จนลืมมองสิ่งเล็กๆใกล้ตัวที่ไม่ได้สำคัญน้อยไปกว่ากัน
    ตอนนี้เหมือนคิดได้ว่า ถึงสิ่งที่เราได้เห็นมาเป็นสิ่งใหม่ๆที่ทำให้เรียนรู้ ตอบสนองต่อมโคคิชิน
    แต่ท้ายที่สุดแล้ว พื้นฐานเดิมของเราคือสิ่งที่เหมาะกับเราที่สุด
     
    เหมือนเรา "ก้าวไปในจุดศูนย์กลางของโลกกว้าง" จนลืมพื้นผิวรอบนอกที่เป็นที่อยู่เดิม
    มันดี ที่ได้เห็นโลกภายนอก แต่ไม่ดีที่ทิ้งสิ่งดีๆ ไว้เบื้องหลัง
     
    เพราะฉะนั้น "ก้าวช้าๆ เถอะ" ก้าวช้าๆ ก็จะไปสู่โลกกว้างได้ ถึงแม้จะช้าไปหน่อย
    แล้วก็ทำให้กลับไปจุดเริ่มต้นได้ เพราะ ช้าๆ ทำให้ห่างจากจุดเริ่มต้นไม่ไกล
     
    "สำนึกรักบ้านเกิด"
     
    งงมั้ย บอกแล้วว่าโง่ปรัชญา
     
    ปล.คิดถึงอาม้า อยู่ดีๆ ก็คิดถึงอ่ะ
    ปล.2 เฮ้อออออออ อยากให้พ่อเลี้ยงเราบ้างตั้งแต่แรก เฮ้ออ แต่ผ่านมาแล้วช่างเถอะ

    miracle

    วันนี้พาพี่ต้อยไปดูเรื่อง "หนึ่งใจเดียวกัน where miracle happens" มาน่ะ
    ตอนแรกคิดว่าจะใช้บัตรฟรีไม่ได้เสียอีก ทำไมคิดงั้นไม่รู้ 55 แต่ก็ใช้ได้แหละ
    ก็สนุกดีนะ
     
    ใกล้ไปแล้ววววว ตื่นเต้นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    ชีวิตคนเราซับซ้อนเนอะ อยู่ๆก็คิดขึ้นมา ไม่มีไรหรอก
    August 18

    โรงเรียนทำอาหาร

    โรงเรียนทำอาหารต้อยศรี(สะเกษ) ณ ซอยลาดพร้าว 71 เปิดสอนทำอาหารหลักสูตรเร่งรัด
    เหมาะสำหรับผู้ที่กำลังเตรียมตัวไปใช้ชีวิต รายการอาหารมีดังนี้
     
    -ต้มยำไก่ (ไม่สามารถทำ ต้มยำกุ้งได้ค่า เพราะเกลียดกุ้งค่า) ใส่ผงหรือซุปก้อนคนอร์ค่า รสเหมือนมาม่าอะ
    -แกงส้มผัก (ไม่สามารถใส่ปลาลงไปได้ เหตุผลเดียวกับข้างบน) ใช้ผงเหมือนเดิม โคดจะไม่อร่อยอะ
    แต่แม่หาบอกว่าก็โอ มันจะให้อร่อยแบบพี่ต้อยตำน้ำพริกไรเงี้ย ไม่ได้หรอก
    -มาม่าผัด โคดจะไม่อร่อย เค็มและอืดมากกกกกกกกกกกก
     
    แต่ถึงไม่อร่อย ก็พอกินได้ โอเค ไม่อดตายและประหยัดด้วยๆๆๆๆ
    โอ้ว เงินเดือนจะใช้พอป่าววะ ไม่อยากให้พ่อแม่ส่งเงินมาให้เลยอ่ะ คงต้องทำไบท์ด้วยมั้ง
     
    เชื่อแม่หาดีกว่าห่ะ เพราะเหมือนกับแม่หาไม่เคยคิดอะไรผิดเลย ทำไมนะ
    โอเคห่ะ เชื่อแม่หาห่ะ
     
    ดูรายการอาราชิ น่ารักๆ แต่จุนแอบเก๊กอ่ะ จริงๆ
     
    August 16

    เน็ทจ๋า

    เน็ทจ๋า เน็ทเป็นอะไรมากมั้ยจ๊ะ? Are you very much? 多いの?たくさん?
    ทำไมเด๋วนี้ไม่แรงเลยจ๊ะ คนเล่นเซ็งรู้ม้ายยยยยยยยยยยยยยยย
     
    เบื่อว่ะ หลายๆเรื่องเลย
     
    เบื่อเด็ก เป็นไรมากมั้ยวะ ก็ชั้นจะไปเกี่ยวอะไรกับแกด้วยฮ้าฮ้าฮ้าฮ้า
    (โอ้วเริ่มกลายร่างเป็นยักษ์กินเด็ก แต่วันนี้มันอารมณ์เสียจริงๆนะ)
     
    เบื่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    ทำไมต้องเป็นอย่างงี้ด้วยวะ
     
    เบื่อโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    เบื่อออออออออออออที่สุดในโลกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
     
    ทำไมต้องเป็นชั้นด้วยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    ทำไมต้องเป็นอย่างงี้ตั้งแต่แรก จุดเริ่มต้นอยู่ไหน
     
    เบื่อออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
     
    จบ (อย่างงงๆ)
     
     
    August 15

    WaLL-E

    "วอลล-อี"
     
    "อี-ฟวา"
     
    ไปดูวอลอี "หุ่นยนต์หัวใจเกินร้อย" มา ชื่อไทยตลกอะ เหมือนรักใสใสหัวใจเกินร้อย สาวแกร่งเกินร้อยเงี้ย
    ก็ไปดูกับพี่แก้ว แต่เจอน้องเชอร์รี่ที่แถวโรงหนังเลยชวนมาดูด้วยเลย 55
     
    ก็หนุกดีอ่ะๆๆ แถมสะท้อนสังคมด้วย นี่ๆ เป็นไงๆ คราวนี้พี่แก้วไม่หลับ แต่น้องเชอร์รี่แอบหลับ 55
     
    วอล-อี วอล-อี วอล-อี
     
    พอดูเสร็จก็เหลือเวลาอีกตั้งเยอะก่อนถึงเวลานัด ก็เลยเดินไปเรื่อยๆ เดินไปถ่ายรูปไปถึงเซ็นทรัวเวิร์ล
     
    ก็ถึงเวลานัด 6 โมงครึ่ง โอ้วมายก็อด ไม่น่าเชื่อว่าจะมาครบกัน 9 คน สวยรหัสเรานี่สวยจริงๆ (หล่อด้วย55)
    ก็กิน sizzler อิ่มมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกอีกแล้ว
     
    สายรหัสเราเลี้ยงบ่อยจริง แถมยังมากันพร้อมหน้าทุกครั้ง ดีจังๆ
    August 13

    secret

    ได้ดูรายการ ひみつのアラシちゃん ที่อาราชิเป็นพิธีกร
    เค้าจะพาไปดูความลับของ プロ ของแต่ละอาชีพ ก็ได้รู้อะไรหลายๆอย่าง เช่น
     
    สิ่งที่จำเป็นสำหรับล่ามแบบแปลทันที(เค้าเรียกว่าไรวะ55)คือ "ช็อคโกแลต"
    เพราะว่าทำล่ามเนี่ยเสียพลังงานเยอะ ก็เลยต้องกินช็อคโกแลต (ถ้าชั้นฟังไม่ผิดนะ55)
    ก็ได้รู้วิธีทำงานของล่ามด้วย สุดยอดมากๆ
    แล้วเค้าก็เชิญมาที่รายการแล้วให้แปล 花男2 ฮามากๆ จุนก็ดูตัวเองไปขำไป 55
     
    โอ๊ย ฮาดี 55 หล่อ และได้ความรู้หลายอย่าง
    อย่างอื่นต้องดูเองอ่ะ ไม่รู้จะเล่ายังไง ก็มีมายากลไรเงี้ยด้วยอะ
     
    ---------------------------------------------------------------
     
    โอ้วไปทำแบบทดสอบอะไรซักอย่าง ได้ผลดังนี้
     
    เลข 1: สีแดง ศักยภาพ : ผู้นำ
    พวกมีสีแดงเป็นสีพื้นฐาน จะมีความกระตือรือร้น เป็นผู้นำ เต็มไปด้วยพลังกระฉับกระเฉง มีเสน่ห์ สามารถพูดจาโน้มน้าวจิตใจผู้อื่นได้ดี เป็นคนสนุกสนาน โอบอ้อมอารี กล้าหาญ ทะเยอทะยาน มองโลกในแง่ดี ชอบการแข่งขัน เป็นสีที่นำมาซึ่งความสำเร็จ คุณควรหาอะไรที่ท้าทายความสามารถทำแต่อย่าให้ถึงกับว่า คุณวิ่งไม่เร็ว แต่คุณสร้างโครงการท้าทายความสามารถ โดยฝันที่จะเป็นนักกีฬาโอลิมปิก อย่างนี้มันเกินความสามารถมากไป ต้องพิจารณาให้พอเหมาะสม
    ข้อเสีย มักจะขี้กังวล ตื่นตระหนก และอาจหลงตัวเอง รวมทั้งอาจจะบ้างานมากไปจนเครียดควรรู้จักพักผ่อน และคลายความเครียด
     
    อืมมมม ทำไมทำแบบทดสอบอะไรแล้วได้ประมาณนี้ตลอดเลยอะ
     
    ---------------------------------------------------------------
     
    วันนี้ไปสอนบ้านพี่ปูนมา วันนี้เจอพี่ปูนเพราะเลิกเรียนเร็ว
    ก็เม้าๆและเล่นเกมกันจนเลยเวลา 55 กลับดึกกลับลึกๆในซอยเปลี่ยวเลย
    August 12

    พอ

    เรื่องบางเรื่อง ทำคนเดียวมันก็ไม่พอ...
     
    คนๆเดียว ถึงจะพยายามแค่ไหน บางทีมันก็ไม่พอ...
     
    เฮ้ย..ชั้นเหนื่อยนะเว่ย ทำไมจะต้องมาทำอะไรแบบนี้ทั้งที่ชั้นไม่ได้ผิดตั้งแต่แรก
    แบบ เทอไม่อยากคุยกับชั้นขนาดนี้เลยหรอ
     
    เฮ้ออออออออ ช่วยคิดบ้างได้ป่าว ว่าชั้นจะไปแล้วอะไรงี้ ช่วยทำดีกับชั้นนิดนึง
    การเรียนมันสำคัญกับเทอมากขนาดนั้นเชียว
     
    ชั้นรู้สึกผิดที่ทำให้เทอกดดัน โดยที่ชั้นไม่ได้ตั้งใจ
    แต่ตอนนี้เทอทำให้ชั้นเสียใจมาก โดยที่เทอก็คงไม่รู้ตัวเช่นกัน
     
    ถือว่าแลกกันนะ...
     
    บางทีก็ควรพอ...รึป่าวนะ
    บางที ถ้าเราโตกว่านี้ เราอาจจะเข้าใจอะไรมากขึ้น
    อย่างตอนนี้ เราก็เข้าใจอะไรมากกว่าตอน 18 ไรเงี้ย
     
    บางทีถ้าเรารอเวลา สิ่งที่เราผิดหวังตอนนี้อาจจะกลายเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเราก็ได้
     
    ------------------------------------
     
    วันนี้วันแม่หา แต่ไม่มีอะไรให้แม่หา เพราะเป็นเด็กดีทุกวัน อิอิ
     
    ไปไหว้พระ 9 วัดที่อยุธยา มีวัดนึงไปซื้อขนมปังจะไปให้อาหารปลาอะ
    แล้วแม่หาก็แกะขนมปังกินเอง ระหว่างเดินไปที่บ่อปลา 5555 ฮาๆๆๆๆ
     
    วันนี้อากาศไม่ร้อนมาก ก๋วยเตี๋ยวก็อร่อย
     
    ปล.ตกใจจริงๆนะ
    August 11

    ถ้า

    เราจะไม่เจอมาริโอ้ว ถ้า..
     
    น้องติ๊บไม่ได้ไปญี่ปุ่น แล้วทุกคนไม่ต้องมาเลี้ยงกัน
    บุรัสกับน้องปิ่นต้องอยู่เวรวันศุกร์
    ธหนูไม่เปลี่ยนที่นัดจากสยามเป็นเซ็นทรัลเวิร์ล
    บุรัสไม่บอกว่าอยากกิน Pizza by Yanee
    น้องติ๊บมองไม่เห็น
     
    เซ็นทรัลเวิร์ลไม่จัดงานโอลิมปิก
    งานไม่เชิญมาริโอ้วมา
     
    ฯลฯ....
     
    สิ่งดีๆ ที่จะเกิดได้ต้องมีองค์ประกอบหลายอย่างเนอะ
    ต้องขึ้นอยู่กับทั้งตัวเรา คนอื่น และอะไรอีกมากมาย
     
    ถ้าเราทำส่วนของเราดีที่สุดแล้ว ก็โอเค
    ถ้ามันกลายเป็นไม่ดี ก็โอเคช่ายมั้ย ถ้าทำดีสุดแล้ว
     
    ปล.วันนี้ทำวีซ่า เจอน้องหุยแล้วน่ารักมากๆ
    ปล.2เมื่อวานกินมอสเบอร์เกอร์กับจิ๊บกินครั้งแรกอร่อยห่ะ
    ปล.3วันนี้กินเยอะทั้งกลางวันทั้งเย็น ขอบคุณอ.นุ่นค่า
    August 09

    จริงหรอ?

    มะนะจังเล่าให้ฟังว่า
     
    ในเรื่อง tonari no totoro เด็ก 2 คนนั้นเป็นคนตาย
    เพราะคนตายเท่านั้นที่สามารถเห็น totoro และ nekobus ได้
     
    โอ้ว แบบว่า ทำไมเราดูตั้ง 3 รอบแล้ว ไม่เห็นคิดได้อย่างคนญี่ปุ่นเลยวะ 55
    แต่แบบ แอบขนลุกนะ มะนะบอกว่า เด็ก 2 คนนั้นมันไม่มีเงาอะ โหยยย
     
    เบื๊อเบื่อเบื่อเบื่อเบื่อเด็ก วันนี้แบบบอกเด็กไปละว่า "ถ้าหนูไม่เรียนครูจะกลับแล้วนะ"
    น่าเบื่อว่ะ ตื่นก็เช้าแล้วต้องมาเจออย่างงี้อีก เซ็งๆๆ
     
    เมื่อวานพิธีเปิดโอลิมปิกสุดยอดมากๆ โดยเฉพาะตอนจุดคบเพลิงๆ
     
    โอ้วอาราชิทำไมออกซิงเกิ้ลที 2 อันเลย แต่จะบ่นทำไมเพราะยังไงก็ไม่เคยซื้อ 55
    ยังไงก็คิดว่าจุนเหมือนอว.นะ ดูหล่อแบบไฮๆ
    โอ้วเพลงอาราชินี่เป็นเพลงเชียร์โอลิมปิกด้วยนะ
     
     
    August 08

    วันนี้ก็ไม่เป็น

    วันนี้ตอนกลางวันไปกินข้าวกับเพื่อนแม่มา ที่ร้านเจริญโภชนา อาหารทะเลที่สามย่าน
    อืมอร่อยๆ ร้านนี้เคยไปกินกับพี่อุ ตั้ง 2 ปีแล้ว แต่นี่สามย่านเปลี่ยนที่แล้ว อืมม ดูสะอาดขึ้น
     
    แล้วก็ต้องไปสอนที่พาราก้อน แต่ว่าเข้าใจกันผิด ก็เลยไม่ได้สอน เฮ้อ เซ็งๆ
     
    แล้ว ศิก็โทรมาพอดี ก็ไปทำบุญที่วัดปทุม กับเพื่อนศิก่อนๆ
    แล้วก็ไปเซ็นทรัลเวิร์ล ไม่นานธหนูก็มา ก็ถ่ายรูปกัน 555 สนุกจริงๆ ไม่มีอายอะ
     
    แล้วก็ไปอินดี้ ไม่นานบุรัสกับน้องปิ่นก็มา
    แล้วก็ไปถ่ายรูปอีก 555 แล้วก็กิน Pizza Pizza by Yanee อีกแล้ว
    และกินเยอะด้วย
     
    โอ้ว พอกินเสร็จ มันจะมีงานเซ็นทรัลเวิร์ลอะเกี่ยวกับโอลิมปิกอะไรซักอย่าง
    แล้วเจอ มาริโอ้ เมาเร่อ โอ้ว แล้วก็ดาราคนอื่นๆ มีพี่แท่ง พลอยเฌอมาลย์ แตงโม ฯลฯ
    ได้ถ่ายรูปคู่ด้วยๆ
     
    วันนี้สนุกมากกกกกกกกกกกกกกก
    August 07

    วันที่ไม่เป็นตุ๊ด

    โอ้ว ที่ผ่านมาสามวันนี่เป็นตุ๊ดอย่างแรงงงงงงง แต่หายละๆ 55
     
    เมื่อวานตอนบ่ายไปสอนภาษาอังกฤษที่บ้านพี่ปูน ตอนแรกก็กลัวไม่เป็น รีบออกจากบ้านเชีย
    แต่ปรากฏว่าลงถูกป้าย ไม่หลง 15 นาทีถึง เหอๆ
    ก็ไปสอนเด็กม.1 เด็กผู้ชาย แบบตัวเล็กๆ น่ารักกกกกกกกกกก มากๆ แบบใสสุดๆอะ
    โอ้วชอบเด็กผู้ชายก่อนที่มันจะโตอ่ะ น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    เห็นแล้วคิดถึงน้องต๊อบ แบบตอนม.1-ม.2 มันก็ตัวเล็กอย่างงี้แหละ โตไม่ทันเพื่อนซักทีแต่น่ารักๆ
     
    วันนี้ก็นัดกับมะนะจังไปเซ็นทรัลลาดพร้าว เพื่อไปดูกอล์ฟไมค์ (โอ้วเขียนแล้วแอบอายว่ะ55)
    ความจริงก็จะนัดเจอกัน 10 โมง แต่มะนะโทรมาตั้งแต่ 7 โมง ก็เลย ตื่นเลยก็ได้วะ แล้วก็ออกเลย
     
    ก็ไปถึง 9 โมง 55 ก่อนห้างเปิดอีก ก็ยืนคุยไปคุยมา ก็ไม่นานก็ 10 โมงแล้ว
    รีบไปที่งาน event ของ i-mobile ที่พวกเขา(ไม่อยากเขียนชื่อว่ะ55)เป็นพรีเซ็นเตอร์
    โอ้วก็รอรอ รอ และรอ เริ่ม 11 โมงกว่าๆแหนะ เหอๆ นี่แหละเมืองไทย อายคนญี่ปุ่นว่ะ
    เห็นใกล้มากอ่ะ แต่ว่า แหะๆ ไม่พูดดีกว่า ไม่ชอบคนเก๊กอะ แต่ดีใจที่เห็นมะนะดีใจ
     
    แล้วก็ไปกินหอยทอด ที่ฟู้ดคอร์ทเซ็นทรัล
    แล้วมะนะก็ซื้อเสื้อให้ตัวนึง เป็นรูปยิ้ม บอกว่าวันนี้ขอบคุณทิบี้มาก ไม่เป็นไรๆ
    เราก็เลยชวนไปที่คณะต่อเพราะจะมีคาราโอเกะไทไค
     
    ตอนนั่งรถไฟฟ้าไปสยาม ก็ให้มะนะดูรูปวันรับปริญญา
    มะนะบอกว่า พี่แก้วเหมือนกะเทย 5555555555 โอ้วมายพี่รหัส
    พี่กะเทย น้องตุ๊ด โอ้วดีเหมือนกันนะ
     
    พอไปถึงสยาม พี่เนื้อทรายก็โทรมา โอ้วววววววววววว ได้แล้วว เห้อ เป็นตุ๊ดอยู่ตั้งนาน
    คือแบบเมื่อวานพอรู้ว่าที่ธรรมศาสตร์ได้ก็รีบโทรไปหาแม่หา
    พอแม่หากลับมาบ้านแม่บอกว่า "ไม่ต้องเครียดนะฮ้า เด๋วก็ได้"
    แล้วเราก็ถามว่า "แม่รู้ได้ไงฮะว่าติ๊บเครียด"
    แม่หาก็บอกว่า "ก็เราน่ะ..." แล้วก็หยุดพูดไปเลย 555
    สรุปว่าติ๊บ = ตุ๊ด เป็นที่รู้กัน 5555
     
    โอ้ว สรุปว่าได้อยู่ที่ 名古屋交流会館 ได้อยู่กับน้องที่ธรรมศาสตร์ อื้มม ดีจัง
    เสียตัง 30000 เยน แต่ว่าใกล้มหาลัย ไม่เสียค่าเดินทาง
     
    โอ้วววว แล้วก็ไปที่คณะ สนุกว่ะ 55555555555 น้องร้องเพราะๆกันทั้งนั้นเลย
    แถมยังมีอว.สุดหล่อ และนกยม.อีกด้วย โอ้วววววววว
     
    ก่อนร้องอว.ยังบอกความหมายของ 涙そうそう อีกตะหาก 555
    แต่เค้าร้องแบบ ดังไปป่าววะ ไม่มีไมค์ก็น่าจะได้นะ
     
    โอ้วว ยาววแล้ว สรุปว่าวันนี้ไม่เป็นตุ๊ด วันนี้วันดีจริงๆ นะ
     
    แต่ยังเป็นตุ๊ดเรื่องนั้นอยู่ว่ะ แต่กลับมาบ้านก็บอกพ่อแม่ว่า
    เด๋วให้เค้าขับรถนะ ถามเค้าด้วยนะว่าอยากไปไหนรึป่าว
     
    อืมมมมมมมม เรื่องบางเรื่องต้องใช้เวลา
    August 06

    it's gonna be ok

    OH MY GOD!!!!!!!!!!!!!!
    Help me out of being TUDDDDD!
    Tell me it's gonna be OK!!
    --OK It's gonna be OK!!
    STOP IT STOP IT
    Stop worrying,veryTB
    TTTTTTTTTTTTTTTTTTTTT
     

    ทำไมทำไม

    ไม่เข้าใจ ทำไมๆ
     
    เรื่องทริปนี่อะไร ทำไมโดนเหวี่ยง โห่ยยยยยยยยย
    เตรียมงานอะไรกันก็เยอะแยะ ประชุมก็เยอะแยะ แล้วก็จองอะไรไปแล้วบ้างแล้ว
    เก็บเงินก็แล้ว อะไรเนี่ย งงจริงๆ โดนเฉยเลย
     
    อย่าเครียดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อย่าจริงจังเกินไปนะฮ้า ปล่อยวางบ้างอะไรบ้าง
    โอเค เด๋วไว้คุยกับน้องๆ อีกที เฮ้อ อยากไปนะ ไหนๆ ก็จะไปญี่ปุ่นแล้วอะ
     
    โอ้ว วันนี้พ่ออยู่บ้าน สงสัยจะไม่สบายหนักจริงๆ
     
    แล้วไฮไฟว์เป็นไรมากปะ อยู่ดีๆก็เข้าหน้า profile ไม่ได้
     
    รู้สึกช่วงนี้มีแต่เรื่องปะ วีซ่าก็ยังไม่มา เนื้อทรายก็มาเอ๊ะกับเพื่อนเราอีก
    เฮ้อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    ขี้เกียจด้วยอะ เฮ้ออออออ วันนี้ตื่น 11 โมง เด๋วไปสอนบ้านพี่ปูน
    ยังไปไม่เป็นอีก จะไหวมั้ย???