Patcharaphan's profile★TiBBy TiBBaDee★PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
March 31 เรื่องบังเอิญที่ไม่บังเอิญโอ้ววว เมื่อวานนั่งคุยกับเมท
ตอนนี้ห้องครัวนั่งได้แล้วห่ะ หลังจากที่เมื่อก่อนครึ่งโต๊ะมีแต่ของนานาโฮะ
เก้าอี้ก็เป็นที่วางกระเป๋าและเสื้อนานาโฮะ
เก้าอี้ตัวนึงไปอยู่ที่กระจกหน้าห้องน้ำ อีกตัวอยู่ในห้องน้องได
ห้องสะอาดขึ้นอะไรๆก็ดีขึ้น
เหมือนกับว่าอะไรๆก็เกิดขึ้นได้ถ้ามีคอนเน่ (เกี่ยวมากห่ะ)
อืมมม นี่เพิ่งรู้ว่าคนห้องเราทุกคนเกิดวันที่สาม (ยกเว้นไอเกิดวันที่สี่ น้องไดบอกว่าก็แสดงว่าไม่ใช่ทุกคน)
แล้วแต่ละคนก็เกิดเดือนกรกฎา กันยา พฤศจิกา และมกรา ห่างกันอย่างละสองเดือน
โอ้วววววว แล้วตอนที่ไอมาก็ฮามาก เพราะวันนั้นเราโดนแม่ปลุกตอนเช้าเลยตื่นมากิน ปกติเราก็ไม่กินอาหารเช้าอะ จูเลียกับน้องไดก็อยู่กันพร้อมหน้า
แล้ววันนั้นเผอิญเป็นวันที่ไปจะไปกินดาวนี่กันพอดี
ไอออกมาจากห้องก็บอกว่า "มินนะ นากะอี้เน้"
๕๕๕ ความจริงการกินอาหารเช้าด้วยกันเป็นเรื่องที่กูเซ็นมากๆ แต่เป็นวันนั้นพอดี ๕๕๕
อืมม แต่ช่วงนี้ก็สนิทกันมากขึ้นจริงๆแหละ
วันนี้ก็มีงานวันเกิดเมกุ สนุกๆ
ขอให้เป็นอย่างงี้ต่อไป
เหลืออีกสองเดือน มาร่วมสร้างความทรงจำดีๆกันเถอะ (เหมือนโฆษณากล้อง) March 29 เราว่าไนท์โตะเป็นนีทโตะโอ้วเพิ่งดู 絶対彼氏 ตอนพิเศษจบ ก็วันอังคารอดดูเพราะนานาโฮะดูไรอยู่ไม่รู้อ่ะห่ะ
โซอีเอบะ รูมเมทใหม่มาแล้วนะฮ้า ชื่อไอ แต่แบบดูเค้าเรียบร้อยไงไม่รู้อ่ะ
ไม่ชั้นโกหกเธอเลยอ่ะ ปกติจะมีของวางเต็มโต๊ะ ได้ยินเสียงทีวีตลอดเวลา
เฮ้ออ คิดถึงนานาโฮะ (ถึงแม้ว่าห้องจะสะอาดขึ้นมาก๕๕) เฮ้อออออ
โอ้วเซ็ตไตคาเระชิห่ะ ชอบให้มันจบแบบนี้นะ เพราะแอบเชียร์ฮิโระ
ถึงแม้จะไม่ชอบฮิโระเพราะหน้าเหมือนจุนก็ตาม (เกี่ยวมาก๕๕) โอก้าซางงงงโอ้วตอนนี้อย่างที่บอกว่าดูเรื่อง おとうさん อยู่ห่ะ ซึ้งมากๆๆ เลยอ่ะ ดูแล้วอยากมีพี่น้องเยอะๆ
ไม่แน่เรากลับไปไทยคราวนี้อะไรๆ อาจจะดีขึ้น
แต่ว่าอยู่อย่างงี้ก็ไม่ได้แย่อะไรขนาดนั้นเนอะฮ้าเนอะ (มั้ง)
เมื่อเช้าโอก้าซางงโทรมาห่ะ ตอนสิบโมง บอกจะกลับเมืองไทยละ
ครั้งนี้คนสวยไม่รู้ schedule แม่หาเลย (ครั้งที่แล้วก็ใช่ว่าจะรู้๕๕)
อืมม ครั้งนี้แม่ไปคิวชู บอกว่าซากุระสวยมากกก
แล้วแม่ก็ถามว่า "ทำไมวันนี้ตื่นเร็ว นึกว่าจะตื่นซักเที่ยง"
คนสวยก็คิดในใจว่า "ก็แม่หาโทรมาปลุกไงฮ้าาาาาาา"๕๕๕
แต่แบบว่าแม่หา พอเราโตแล้ว (ช่วงสองสามปีนี่) ใจดี๊ใจดี
คือปกติแม่ไม่ให้เราตื่นสาย แล้ววันนี้แม่ถามอย่างงี้คนสวยก็งงๆ
ตอนเด็กๆให้จัดตู้ โต๊ะ ของอะไรเอง เด๋วนี้ก็มาช่วยตลอด
กระเป๋าที่จัดมาญี่ปุ่นนี่ เราไม่ได้จัดเองเลย ผลงานแม่หากับพี่ต้อยห่ะ
ทำไมทำไมทำไม ๕๕๕ แต่ก็ดีแล้วนะแบบนี
เหมือนตอนเด็กๆ แม่หาจะคิบิชี่ ทำให้เราลำบากอะไรก่อน
พอรู้จักความลำบากแล้วก็จะได้รู้จักความสบายเอง อิอิ
March 27 ความคิดที่ไม่ยอมเปลี่ยนอืมมม เมื่อวานเหมือนยังเล่าเรื่องที่ไปคุยกับอาจารย์ฮิซามิ (ความสวยที่หายาก) ไม่จบ
อาจารย์ถามว่าอาจารย์ที่ไทยคิบิชี่มั้ย โอ้วว หน้าอ.อิทั้งหลายลอยมาทันที๕๕
ทั้งอิไม อิเคะ อิชิบาชิ อิไว (อิไวไม่ค่อยคิบีชี่ป่าวนะ)
โอ้วแล้วอาจารย์ก็บอกว่าเหมือนเราอ่าน 読み物 ทุกเรื่องอย่างดี
เพราะเวลาเขียนอะไรเงี้ย เราจะเอาไวยากรณ์หรือสำนวนที่เรียนมาใช้ตลอด เฮียวเก็นก็พัฒนามาก
(อันนี้คิดว่าเป็นผลของการทำพอร์ตโอรีโอ้ววว ของอาจารย์กนกวรรณ)
อาจารย์เลยถามว่าสุวรรณกูฏซังทบทวนหนังสือทุกวันใช่มั้ย กลับบ้านไปแล้วอ่านหนังสืออย่างหนักเลยช่ายมั้ย
พอคนสวยบอกว่า "全然" อาจารย์ก็งงๆ คนสวยคงเป็นคนที่ "ดูเหมือน" มาจิเมะมากอ่ะ
แต่ความจริงแล้วใช่ที่ไหน ๕๕ ต้องดูซีรี่ย์ เล่นเกมส์ ดูวิดิโออาราชิ แค่นี้ก็ไม่มีเวลาทบทวนแล้ว
โอ้วพอคุยกับอาจารย์แล้วก็รู้สึกว่า "เราก็ไม่ได้โง่นี่นา" ไรเงี้ยอ่ะ
คนสวยทำได้ แค่ต้องมีความมั่นใจอีกเล็กน้อยถึงปานกลางถึงมากที่สุด
เรียนที่อักษรก็ดีเหมือนกัน ถึงจะเหนื่อยและคิดว่ามันอิมิไน่ตอนนั้น
แต่ความจริงมันมีประโยชน์และจะได้เห็นผลตอนหลังเอง ๕๕เป็นคนที่รักการเรียน (เหมือนพี่เปาซัง)
ถ้าเป็นไปได้ก็อยากมาหาอาจารย์พร้อมกันสามคนก็เปาซังกับนิมิตโสภณซัง
โอ้วตอนนี้เรียนเรื่อง 出生率
ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจ (เสียงเคนจังเวลาพูดภาษาไทย)
ทำไมคนญี่ปุ่นต้องมี 固定観念、男女役割分担の意識
ผู้หญิงต้องทำงานบ้าน ผู้ชายทำงาน
มาม่าที่ร้านทงคัทสึเคยถามเราว่า "แม่ที่ไม่ทำกับข้าวให้ลูกกินนี่รักลูกหรอ"
คืองงอ่ะ แอบโมโหด้วยวันนั้น คือมันเกี่ยวหรอ??? March 26 มันก็ไม่ได้เป็นอย่างงั้นซะหน่อย โอ้ว เมื่อวานไปกินสปาเกตตี้กับเค้กที่ร้านอิตาลีแถวเมได ไปกับยูกิโกะกับเอมิกะ
ก็ไม่ได้เจอสองคนนี้มานานแล้วตั้งแต่เดือนธันวาที่ไปกินอาหารเกาหลีด้วยกัน
แล้วสองคนนี้เจอเราคำแรกก็พูดว่า "ティビー、髪染めた？"
เป็นคำทักทายที่ปลื้มมากกกกค่ะ กับ "ผอมลงรึป่าว" ๕๕๕ ไม่ต้องว่าสวยอะไรยังไง เพราะสวยอยู่แล้ว
ใครอยากให้คนสวยดีใจ เวลาเจอกันช่วยทักอย่างงี้ด้วยนะฮ้า
วันนี้ได้ฟี๊ดแบ็คโชรงบุง ตอนแรกก็ดีใจมากๆเลยที่อาจารย์บอกว่าไม่ต้องไปหาอาจารย์ก็ได้
แ่ต่คนสวยกลับมาอ่านคอมเมนท์อาจารย์แล้วไม่เข้าใจ
(ลายมืออาจารย์ก็สวยมาก พี่ลูกน้ำก็บอกว่าเวลาอาจารย์คอมเม้นท์จับใจความยากมาก)
ก็เลยไปออฟฟิศอาจารย์ อาจารย์ก็บอกว่าคนสวยแกรมม่าเก่งมาก รงบุงชิคคาริมาก (จริงหรอ)
แต่มันแอบเหมือนตัวอย่างจริงๆ แหละ แหะๆๆ๕๕
ตอนแรกก็กลัวอาจารย์มาก แต่ว่าก็สนุกดี ความจริงอาจารย์ก็ใจดีอ่ะ ได้คุยตั้งหลายๆ เรื่อง
โอ้ววันนี้นานาโฮะออกแล้ว ถึงแม้ไม่ค่อยได้คุยกันแต่มันเหงาๆไงไม่รู้ March 25 สุดท้ายก็ตีสอง โอ้วไม่ได้อัพสเปซนานมาก (ประมาณสามวัน ๕๕ แต่นี่ก็ถือว่านานอ่ะนะ)
เด๋วนี้แบบถ้าไม่ตีสองก็ไม่หลับ เนื่องจากว่ามีหยุดอาทิตย์ที่แล้ว แล้ววันเสาร์นอนตีห้ามั้ง
วันอาทิตย์ก็นอนตีสี่แล้วก็ตื่นไปเรียนแบบงงๆ
อาจารย์ยังทักเลยว่าทำไมดูเหนื่อยจัง พวกเธอใช้คอมกันมากไปรึป่าวอะไรงี้
แต่วันนี้ตอนสามทุ่มนอนไปแล้วนิดนึงก็คงจะโอเคแหละ
โอ้วห่ะ แล้วโชรมบุงนี่คนสวยก็ไม่มีความมั่นใจเลยย คือมันไม่่ใช่เรื่องที่อยากเขียนด้วยซ้ำ
เพราะตอนนั้นคิดเทมม่าไม่ออกก็เลยเขียนส่งไป พอเขียนส่งไปแล้วก็ดันนึกเรื่องดีๆได้
เป็นอย่างงี้ทุกทีเลยอะ
แบบตอนนั่งหน้าคอมจะเขียนตั้งนานคิดไม่ออก แต่พอลุกไปเข้าห้องน้ำดันนึกออก
โอ้วอย่างงี้ล่ะน้า เหมือนที่พระอานนท์ตั้งใจบำเพ็ญเพียรเพื่อบรรลุอรหันต์ก็ไม่บรรลุซักที
มาบรรลุเอาตอนที่อยู่ท่านั่งกึ่งนอน
ไอเดียดีๆ จะมาแบไม่ทันตั้งตัว!!!!! ระวังเอาไว้ให้ดีห่ะ
แล้ววันพฤหัสก็ต้องไปนั่งฟังคอมเมนท์ตัวต่อตัวกับอาจารย์โอคาดะ น่ากลัวว่ะน่ากลัวว่า
ถ้าจะเปรียบอ.โอคาดะก็เหมือนอ.อิไม อ.โคมาดะก็เหมือนอ.อิเคะ แต่อ.โคมาดะสอนน่าเบื่อกว่าเยอะ
ชอบเรียนก็อ.โอคาดะมากกว่า แต่เวลาพรีเซ้นหรือฟังคอมเม้นท์ชอบฟังจากอ.โคมาดะมากกว่า
กลัวววววววววววววอ.โอคาดะว่ะห่ะห่ะห่ะ
เด๋วนี้เรียนในห้องสนุกอ่ะ เหมือนเรามีนี่ได้ความรู้รอบตัวเพิ่มเยอะเลยทั้งเรื่อง CSR
แล้วตอนนี้ก็กำลังเรียนเรื่องไบโอเทคโนโลยี จากเรื่องจูราสสิคปาร์ค ๕๕
ตอนนี้โหลดเรื่องโอโต้ซังมาดูห่ะ หนังเก่ามากละเคยดูตอนม.ปลาย
ที่มีคุณพ่อกับลูกสี่คน เรียวโกะ เคียวโกะเล่นตอนนั้นยังอ้วนอยู่เลยอ่ะ แต่น่ารักดี
แล้ววันนี้มี เซตไตคาเรชิภาคพิเศษอ่ะ อดดูอดดูเสียใจมาก เพราะเมทดูทีวีอยู่
แต่พอเมทเลิกดูแล้วเราก็ไปดูรายการอาราชิ
ไม่ไหวแล้ววววววววววววววววววววว จุนแบบไม่ไหวแล้ว แต่ดำ
ถามเมทว่าทำไมจุนดำ เมทก็บอกว่า นั่นเด๊ะดาโร่เน้เน้เน้ เมทชอบโช
โชเด๋วนี้ก็หน้าใสหล่อขึ้นมากอ่ะ
ไปดีกว่าง่วงละ
March 21 ชีวิตเด็กนีทโอ้ววว วันนี้ใช้ชีวิตแบบไม่ออกไปจากห้องเลย
โอ้ววว ไม่น่าเชื่อว่าทำไปได้ไง
นั่งอยู่หน้าคอมตลอดเวลา แต่โชรงบุงก็ยังไม่จะเสร็จ เหลืออีกห้าบรรทัด เด๋วคงทำต่อพรุ่งนี้
ยังไงคนสวยก็เป็นคนเขียนไม่เก่งอยู่ดีอ่ะ เห้อๆๆ ทำยังไงให้เขียนเก่งดีนะ
ไอเดียเนี่ยไม่มาเลย นั่งอยู่ตั้งนาน
ชีวิตเด็กนีทเป็นอย่างงี้นี่เอง ถ้าเราเรียนจบแล้วไม่ทำงานไม่เรียนต่อชีวิตก็คงเป็นแบบนี้
แต่อยู่อย่างงี้ทุกวันคงฟุ้งซ่านอ่ะ
อารมณ์เสียกับเรื่องอะไรบางอย่างหลายเรื่องอ่ะ March 17 จะเอายังไงดีลำไยโอ้วว ทำยังไงยังไงดีล่ะ
เรื่องโชรงบุนนี่ คิดไม่ออกบอกไม่ถูกจริงๆเลย
มิมีไอเดีย ใช้เทคนิกใช้คำยาวๆ เหมือนตอนเรียนกับอิไวก็แล้ว
โอ๊ววววววววววววว เอาเหอะๆ
อาจารย์ความสวยที่หายากคงไม่โหดขนาดนั้น
ขอให้ระหว่างนี้ไอเดียคนสวยผุดขึ้นมาบ้างเห้อๆๆๆๆ
ตอนนี้ัแบบทำอะไรก็คิดตลอดเวลาเลยอ่ะ มันนึกไม่ออกจริงๆ
ถึงให้มีเวลานั่งอยู่หน้าคอมนานๆ ก็คงเขียนไม่ได้เพราะไม่มีไอเดีย
โอเคงั้นก็ทำอย่างอื่นไปด้วยคิดไปด้วยแล้วกันง่าๆๆ March 16 ฮารุยาสุมิโอ้วอาทิตย์หยุด
เค้าเขียนว่า 春休み แต่มีแค่อาทิตย์เดียว ถือว่าเป็นได้มั้ย
ไปเที่ยวทาคายาม่ามา
กำลังจะไปบ้านโฮสดาวที่โทโยฮาชิ
ป่วยเป็นตุ๊ด
ไปดีกว่าๆ March 12 คนที่เกิดวันเดียวกัน โอ้วววว มีคนที่เกิดวันเดียวกับคนสวยด้วย
คือ ทาอึน คนเกาหลีห่ะ แต่เค้าเกิดก่อนคนสวยปีนึง
แถมกรุ๊ปเลือดเดียวกันด้วย March 11 มันก็มีบางทีน่ะห่ะ โอ้ว ทำไมเด๋วนี้เวลาคนโทรมาแล้วชอบถามว่า "ติ๊บ นอนอยู่รึป่าว"๕๕
เนี่ยห่ะ มันก็มีบางทีอ่ะ ที่คนสวยจะรู้สึกว่า "ทำไมไม่เก่งภาษาญี่ปุ่นขึ้นเลย"
โดยเฉพาะพูดอ่ะ ง่ะง่ะ เขียนด้วยเป็นบางเวลา
เวลาทำแกรมม่าเป๊ะก็จริง แต่พอพูดขึ้นมานี่แย่เลยง่ะง่ะ
เฮ้อ บางทีก็คิดว่าเราสมควรอยู่คลาส 700 แล้วหรอ
มีคนคลาส 600 ที่พูดเก่งกว่าเราตั้งเยอะอ่ะ แงๆ
แล้วทำไมเวลาสอบทุกครั้งต้องเครียดด้วย คะแนนก็เอาไปใช้ไม่ได้
เฮ้อๆ เบื่อตัวเองตรงนี้แหละ March 10 ฮารุฮารุ โอ้ว วันนี้ตั้งชื่อเอ็มว่า "真ん丸の潤ちゃん" จุนหน้ากลมมมมมมม แถมยังใช้รูปจุนเป็นดิสเพลย์
ตอนบ่ายๆ เรียวก็มาทักว่า "จุนคุงเก็งขิ??" โคดอายเลยยยย
วันหลังไม่ทำแล้ว อายว่ะๆๆๆ
โอ้ว วันนี้ฮาเระรุมากๆ แต่ลมก็แรงมากๆๆๆ
อาจารย์บอกว่า 春一番 พัดมาแล้ว โอ้วว อยากให้ดอกซากุระบานเร็วๆ
明日晴れるかな！(เพลงเรื่อง プロポーズ大作戦）
พรุ่งนี้คะน้าจะบานมั้ยยยยยย March 08 ไปเล่นไอซ์กัน
เด๋วนี้จุนอ้วนนนนนนนนนนนนนนนน หน้าบวมมาก แต่ก็น่ารักมากเช่นกัน ช่วงนี้เวลา่ผ่านไปเร้วเร็ว เด๋ววันจันทร์ แล้วก็ศุกร์อีกแล้ว แล้วก็จันทร์แล้วก็ศุกร์ เฮ้อ โอ้วช่วงนี้ดูหนังจบไป ๒ เรื่องห่ะ คือเรื่อง Oh My Girl และ Slow Dance Oh My Girl เด็กคนนี้แก่แดดจริงๆ ห่ะ แต่ก็น่ารัก คือเด็กคนที่เล่นเป็นน้องห้าในเรื่องทาโร่อะ ส่วนเรื่อง Slow Dance นี่ ชอบห่ะ ชอบห่ะ โอ้วลืมไป ระหว่างสองเรื่องนี้ดูดราม่าสเปเชี่ยลเรื่องนึงห่ะ  โอ้วแล้ววันนี้ไปเล่นไอซ์มาห่ะ กับเพื่อนๆ คลาส เจ็ดร้อย
สนุ้กสนุกๆๆๆๆ มีความสุขอยู่กับครอบครัวห่ะ March 05 นาโกย่าบ้านเราวันนี้ไปปราสาทนาโกย่ามาห่ะ ไม่น่าเชื่อว่าตั้งแต่มารอบนี้ยังไม่ได้ไปเลย ๕๕
แต่ก็เคยไปรอบนึงเมื่อสองปีที่แล้วกับดาวกับโมอ่าน่า
วันนี้โบว์ เอ๋ มาหาจากโตเกียวห่ะ เมื่อวันจันทร์ หมวก เพื่อนอีกคนก็มาหา
โอ้วมีแต่คนมานาโกย่า เย้ๆ ๕๕
ก็เลยไปนาโกย่าโจกัน แต่ดูแห้งแล้งมาก มีแต่ดวกบ๊วย ซึ่งดูไปก็คล้ายๆซากุระนะ
วันนี้อากาศดีด้วยอ่ะ ไม่หนาวเกินไปแล้วก็ไม่มีแดด
ตอนเย็นๆ ก็ไปดูวิวที่ Oasis 21 และหอทีวี (นี่เค้าเรียกว่าวิวแล้ว???๕๕)
ไปกินมิืโซะคัทสึ แล้วก็ข้าวห่อส่าหร่ายไส้กุ้ง ทุกคนเหมือนชอบอาหารนาโกย่ากัน ดีห่ะ
แล้วก็กลับมาหอ โอ้วมีความสุขมากมายรอดูรายการ うたばん
ตามประสาแฟนพันธุ์แท้ (ที่ไม่เคยสนับสนุนซื้อซีดีเลยแม้แต่แผ่นเดียว๕๕)
เพลงใหม่ชื่อเพลง Believe (พี่ลูกน้ำบอกว่าฟังคล้ายเพลงความเชื่อของบอดี้แสลม๕๕)
ไม่ไหวแล้ววววว หล่อมากกกกก แล้วเค้ามีเล่นแข่งกันทำอาหารกันห้าคนด้วย โอ้วคาเระชนะเลิศห่ะ
ต่อไปนี้ก็สบายใจละ มีคนมาทำอาหารให้ ถึงคนสวยจะทำมาม่าไม่ได้ ก็หมดห่วงละ
ว่าแต่ทำไมตอนนี้ดังจังอ่ะ โอ้วครบรอบสิบปีละ
พรุ่งนี้ก็มีรายการเอ็มสเตย์อีก อาทิตย์หน้าก็มีเฮ่ๆๆ โอ้ววว ทาโนชิมี่ๆ March 01 มัคคุโดนารุโดะ พรุ่งนี้พรีเซ้นท์แล้ววววห่ะ หัวข้อของเราคือ CSR:マクドナルドの場合 ห่ะ
เมื่อวานไปซ้อมกับชีซัง แล้วแอบเคืองว่ะ
คือเค้าให้โอคาจิมาช่วยพูดให้ฟัง แล้วอัดเสียง จะได้เอาไว้ฝึกซ้อมพูดไรงี้
เค้าก็บอกโอคาจิว่า อันนี้พาร์ทเค้า อันนี้พาร์ทเรา
แล้วตรงที่บอกว่าพาร์ทเราเค้าก็ชี้มาที่เราแล้วบอกว่า "โคโคะว่าคาโนโจโนะพาร์ทโตะ"
คือแบบไม่รู้ว่าเราคิดมากไปรึป่าวนะ ทำไมเค้าไม่ใช้ว่า ทิบบี้ วะ
ก็ไม่ใช่ว่าโอคาจิไ่ม่รู้จักเรานะเว่ย ทำไมต้องใช้คำว่า "คาโนโจะ" ให้มันเหินห่างด้วยวะ
แล้วก็เรื่องงานทั้งเนื้อหาทั้งแกรมม่า เค้าไม่ฟังเราเลยอ่ะ จะเปลี่ยนเก็งโคก็เปลี่ยนตามใจตัวเอง
ตอนแรกอาจารย์บอกเราว่า สุวรรณกูฏซังอย่ายอมชีซังนะ
แต่ไม่ยอมก็ต้องยอมแหละวะ แม่งไม่เชื่อคนสวยเลยยยยยยยยยย
เมื่อวานตอนโอคาจิมาก็มีพาร์ทที่ต้องให้เค้าเช็คแกรมม่าด้วย เพราะยังไม่ให้อาจารย์เช็ค
เราก็บอกให้เขียนอย่างงี้แล้ว ชีก็ไม่ฟังเลยยย สุดท้ายโอคาจิก็บอกว่าทิบบี้ถูกแล้ว
ไม่อยากจะพูดว่า อาจารย์ให้เธอคู่กับชั้นเพราะอารายยยยยยยยยย
อาจารย์บอกไม่ใช่หรอว่า สุวรรณกูฏซังแกรมม่าชิคคาริมากกกกกก
แกเห็นมั้ยล่ะ ตอนเอาเก็งโคไปให้อาจารย์ตรวจครั้งแรก ตรงสรุปที่ชั้นเขียนไม่ผิดเลย
แกก็เชื่อชั้นบ้างอะไรบ้างได้มั้ยยยล่า
โกรธว่ะ แต่แน่นอนว่าเราก็ต้องรักษาภาพนางสาวไทยไม่แสดงออกไป ๕๕
แต่กลับมาที่ห้องเลยมากินช็อคโกแลตแก้เครียด (โคดจะไม่เกี่ยว๕๕)
|
|
|
