Patcharaphan's profile★TiBBy TiBBaDee★PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    March 22

    เรื่องของคนสวย

       โอ้ว ไม่ได้อัพสเปซมาตั้งอาทิตย์นึงแล้ว คิดถึงคนสวยมั้ยๆๆ ก่อนอื่นต้องขอโทษเพื่อนๆ ก่อนที่ส่งสเปซมาให้เราดูแต่ว่าไม่ได้เม้นท์อ่า เพราะว่าที่บ้านสเปซชอบเอ๊ะๆ เม้นท์ของคนอื่นไม่ได้ อัพสเปซตัวเองก็ไม่ได้เหมือนกัน พอดีวันนี้มาที่มหาลัย ก็เลยมาอัพซะเลย
     
       โอ้วว โดนน้องแฟรงค์สุดหล่อที่สุดในสายรหัส (เนื่องจากมีผู้ชายคนเดียว) Tag มา คนสวยก็เลยต้องมาอัพซะหน่อย แต่จะว่าไปแล้ว เพื่อนๆ พี่น้องทั้งหลายส่วนใหญ่ก็รู้เรื่องของคนสวยหมดอยู่แล้ว เพราะคนสวยเป็นคนเปิดเผย แต่เพื่อความสวย คนสวยจะมาเปิดเผยเรื่องตัวเองอีกซัก 5 เรื่อง โอ้ว เริ่มเลยดีกว่า
     
    เรื่องที่ 1 คนสวยกับชื่อ
       ก่อนที่สวยจะเกิด แม่จะตั้งชื่อสวยว่า ทิพย์ แต่เนื่องจากตัวท.ทหารเป็นกาลกิณีหรืออะไรซักอย่างกับวันพฤหัสที่สวยเกิด ก็เลยชื่อ พัชราพรรณ ซึ่งแปลว่าผิวแก้ว เพราะคนสวยตอนเกิดมาขาวแล้วก็สวยมากๆ (ขาวนี่จิง แต่สวยนี่เติมเอง)
       ทีนี้ก็มาถึงชื่อที่เพื่อนๆ เรียกคนสวยบ้าง สวยมีชื่อเรียกหลากหลายตามสไตล์คนสวย มีทั้งชื่อที่เพื่อนตั้งให้ และชื่อที่สวยบอกให้เพื่อนเรียก (ส่วนใหญ่เป็นอย่างหลังมากกว่าอ่ะนะ) ตอนม.1 เพื่อนก็เรียกว่าน้องติ๊บ ม.2 เพื่อนเรียกว่าพัชช่า ม.3 ก็มีคนเรียกว่ากูดง่า ชื่อนี้ไม่ชอบเลยง่า แต่ตลกมาก เพราะว่ามีเพื่อนคนนึง เป็นลูกเพื่อนพ่อ แล้วพ่อเค้าก็เรียกพ่อเราว่ากูดเหมือนกัน พอขึ้นม.6 กับเข้ามหาลัย เพื่อนๆ ก็พร้อมใจกันเรียกว่า สวย เพราะว่าสวย แล้วก็ทิบบี้ ติ๊บบี้ เพราะว่าตอนปี 1 อ่านนิยายที่มีตัวเองชื่อ Tibby อ่านะ
     
    เรื่องที่ 2 คนสวยกับแม่
       เรื่องนี้คนรู้กันเยอะชัวร์อ่ะ คนสวยเรียกแม่ว่า..แม่หา เนื่องจากตอนเด็กๆ จะเรียกว่าแม่ขา แต่เป็นยังไงก็ไม่รู้เลยเป็นแม่หาแทน แม่ก็จะเรียกสวยว่า..ติ๊บหา ซึ่งการเรียกแบบนี้ทำให้ญาติพี่น้อง รวมทั้งเพื่อนๆ ทั้งม.ต้น ม.ปลาย มหาลัยติดสวยไปตามๆ กัน เวลาคุยกันก็จะตลกมากๆอ่ะ แต่การเรียกแบบนี้ก็อาจจะเกิดปัญหา ความเข้าใจผิด ความกำกวม หรือที่เรียกว่า ambiguility ได้ เช่น ถ้าสวยพูดว่า "แม่หาพ่อไปกินข้าว" อาจแปลได้ 2 อย่าง คือ "แม่หา กับพ่อ ไปกินข้าว" หรือ "แม่ finds พ่อไปกินข้าว"
     
    เรื่องที่ 3 คนสวยกับการกิน
       เนื่องจากวัฒนธรรมการกินเป็นเรื่องที่สำคัญมาก มีผลต่อการดำรงชีวิตและความเป็นอยู่ของคนในสังคม คนสวยจึงให้ความสำคัญกับวัฒนธรรมนี้มาก และมีความสุขทุกครั้งที่ได้กิน
       คนสวยเคยกินพิซซ่า 4 ชิ้น สปาเกตตี้ 3 จาน (แต่ไม่ใช่ในมื้อเดียวกันนะ) แล้วก็มีครั้งนึง ไปร้านน้า กินขนมถ้วยแบบใหญ่ๆอ่ะ ไป 4 คู่ 8 อัน เนื่องจากคิดว่าต้องกินให้หมดจาน แต่ความจริงแล้วเค้าให้กินเป็นคู่ ไม่ต้องกินหมดจานก็ได้
       อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันคนสวยก็ได้พยายาม ลดละเลิกพฤติกรรมการกินแบบนี้แล้ว เนื่องจากต้องการผอม และไม่สบายบ่อย ตอนนี้ก็ผอมลงนิดนึงละ
     
    เรื่องที่ 4 คนสวยกับความซุ่มซ่าม
       เห็นสวยๆ อย่างงี้ก็เถอะ แต่ความจริงแล้วคนสวยเป็นคนซุ่มซ่ามมาก เคยตกบันไดโรงหนัง ขาตกท่อข้างทาง ทำกระเป๋าตังตกท่อที่คณะ แล้วก็หกล้มบ่อยมาก แต่ที่ซุ่มซ่ามที่สุดก็คือ ตอนไปนิวซีแลนด์ ไปปีนภูเขากับพวกโฮส คนสวยก็ลื่นหรือไม่ก็สะดุดกับอะไรซักอย่าง แล้วก็เอามือไปยันต้นไม้ต้นนึงไว้ ปรากฏว่า อยู่ดีๆ ต้นไม้ต้นนั้นก็ล้มลงไปเลยง่า โฮสก็ขำมากๆ แต่คนสวยนี่อายสุดๆ
     
    เรื่องที่ 5 คนสวยกับดนตรี
       คนสวยเริ่มเรียนเปียโนตั้งแต่ 5 ขวบ ตอนอยู่อนุบาล 3 แล้วก็เรียนกับครูเจี๊ยบ วรรธนา ซึ่งตอนนั้นครูเจี๊ยบยังไม่ได้ดัง แต่ตอนนี้ครูเจี๊ยบดังแล้ว เป็นทั้งนักร้อง แล้วก็ทำอะไรอีกหลายๆ อย่างในวงการ โอ้ว แต่ว่าคนสวยเคยสอบเกรดนึงตกด้วยอ่ะ ตอนม.3 ตกเกรด 5 อ่า ไม่ได้เสียใจที่ตกหรอกนะ เพราะครูที่สอนตอนนั้นแบบสอนไปหลับไปเลยไม่ได้หวังอะไรมาก แต่เสียดายตังสุดๆ เลย โอ้ว แล้วนอกจากนั้นคนสวยก็เคยเรียน กีต้าร์ ไวโอลิน ขิม และอย่างอื่นอีกด้วยน้า เห็นมั้ยล่า ว่าคนสวยมีดนตรีในหัวใจ (แต่ถึงยังไงก็ไม่ได้อินโทรคลาสสิกเออ่ะนะ ถึงแม้ว่าจะเล่นดนตรีเป็นตั้งแต่ออกจากท้องแม่ ก็คงไม่ได้เอเหมือนกันมั้ง)
     
    เย้ๆ อัพเรื่องตัวเองเสร็จแล้ว ทีนี้ก็จะได้ Tag คนอื่นต่อ โอ้ว คนที่คนสวยจะ Tag ก็คือ....
       -ออม ผู้ที่ได้จับมือกับพารันแต่ไม่รู้ว่าเป็นใคร
       -ดาว คนไม่สวย ที่จะต้องเลี้ยงวันเกิดในอีกไม่ช้า
       -ธหนู ถ้าไม่อัพ จะไปฟ้องแม่เธอเรื่องนั้น 555 ล้อเล่นนะ
       -ญี่ปุ่น หัวปี 2
       -นวลแพร
    แค่นี้ก่อนแล้วกัน เด๋ววันหลังค่อยเอาใหม่
     
    ---------------
    ไหนๆ ก็อัพแล้ว ก็ขออัพต่ออีกซักหน่อยละกัน
     
    เรื่องที่ 1 เกรด
       เทอมนี้ได้ 3.59 อ่ะ เพราะว่าได้บี 2 ตัว คือแมนจีโอ และญี่ปุ่นคอนเวอร์ ได้บีบวกตัวนึงคือ อินโทรคลาสสิก แล้วก็เอ 4 ตัว มีญี่ปุ่นหลัก ลีลาศ สังคีตนิยม แล้วก็อีเลม
       โอ้วๆ ผิดหวังกับญี่ปุ่นคอนเวอร์ แต่คงเป็นอย่างที่ออมบอก สวยคงพลาดตรงสปีชกับชาโด้วอิ้งอ่ะแหละ เพราะอ.อิไมเค้าเคร่งเรื่องนี้มากๆ แล้วสวยก็ดันไปแต่งเพลงปู เวอร์ชั่นอ.อิไมอีก กรรมตามสนองจิงๆ
       แต่ยังดีที่จีแพ็คได้ 3.65 ถ้ารักษาเกรดให้ได้ประมาณ 3.6 อย่างงี้ไปทุกเทอมก็คงจะได้เกียรตินิยมอันดับ 1 อ่ะเนอะ แต่จะทำได้มั้ยเนี่ย??? แต่ไม่เป็นไร เรื่องรักษาเกรดเนี่ยสวยมีพี่แก้วเป็นที่ปรึกษาอยู่แล้ว 555
     
    เรื่องที่ 2 บารามอส
       โอ้ว ตอนนี้อ่านบารามอสจบเล่ม 2 แล้ว เหลืออีก 2 เล่ม สนุกจริงๆ อย่างที่ ออม พิ้งค์ จัน ก็อดจิบอก โดยเฉพาะก็อดจิเนี่ย อ่านแล้วรู้เลยว่าทำไมมันถึงชอบ แล้วพออ่านไปๆ มันก็แฝงข้อคิดจริงๆด้วย ชอบเรื่องห้วงความคิดมากๆ โอ้วอยากอ่านจบเร็วๆ
     
    เรื่องที่ 3 วันเกิดพี่ต้อย
       พรุ่งนี้วันที่ 23 มี.ค. เป้นวันเกิดพี่ต้อย พี่เลี้ยงของเราเอง แต่เนื่องจากสวยต้องมาทำงานสัมเชียร์ที่คณะ พี่ต้อยก็เลยพาน้องๆ ทั้ง 2 คนไปเลี้ยงมาแล้ว เมื่อวานที่บาร์บีคิวพลาซ่า โอ้วๆ อร่อยมากๆ อ่ะ แล้วคนสวยก็กินเยอะตามเคย กินข้าวไม่พอ ขนาดต้องไปขอข้าวพี่ต้อยมาเติมตั้งครึ่งถ้วย แล้วก็กินเปีปซี่ไปประมาณ 3 แก้วได้ ง่าๆ
    March 15

    อร้อยอร่อย

    เมื่อวานออมกับจันมาเที่ยวบ้าน ก็มาทำทาร์ตผลไม้ กับ บราวนี่กัน
     
    นัดกันที่บิ๊กซีก่อนเพื่อไปซื้ออุปกรณ์พวกเนย วิปครีม แป้ง อัลมอนด์ แครกเกอร์ฯลฯ
     
    ตอนแรกคิดกันว่าจะทำทาร์ตสตอร์เบอรี่ แต่ ลืมซื้อสตอร์เบอรี่ซะงั้นอ่ะ 55
     
    ซื้อเสร็จก็นั่งแท็กซี่มาบ้านเรากัน แล้วก็เริ่มทำกัน เริ่มจากเอาแครกเกอร์มาบดๆ
     
    แล้วก็ผสม ร่อนแป้ง (นึกว่า)เครื่องตีเสีย เลยใช้มือตี แล้วก็เอาใส่เตา
     
    เราก็ไม่ค่อยช่วยอะไรมากมายหรอก แต่มีเหตุผลนะ ก็มันปวดท้องไง
     
    (ถึงไม่ปวดก็ตีแป้งให้แรงๆ ไม่เป็นอ่ะ ให้คนมีฝีมือในการตีตีดีกว่านะ 555)
     
    สุดท้ายทุกออกมาเป็นทาร์ตส้มกับสัปปะรด แล้วก็บราวนี่ อร่อยมากๆ มีรูปให้ดูด้วยนะ
     
    -
     
    -
     
    -
     
    -
     
    -
     
    -
     
    -
     
    ถ้าคิดว่าเราเป็นคนแย่ขนาดนั้นก็ไม่รู้ว่าจะพูดยังไง ที่ต้องปรับปรุงตัวอีกมากนี่คืออะไร
     
    แล้วก็ไม่รู้เอามาตรฐานอะไรมาวัด ระหว่างคนดีกับคนไม่ดี ที่เราเป็นอยู่นี่มันแย่มากหรอ
     
    หรอ ที่เราคอยช่วยคนอื่น ทำตามที่บอกทุกอย่างนี่ มันใช้ไม่ได้ใช่มั้ย
     
    เวลาเราโกรธ เบื่อ ง่วง เสียใจ เราก็ไม่มีสิทธิที่จะแสดงออกมาใช่มั้ย
     
    เราต้องเก็บทุกอย่างเอาไว้ แล้วพยามยิ้มทำตัวให้สดชื่นตลอดเวลาหรอ
     
    อยากให้คิดถึงความรู้สึกกันบ้าง ไม่ต้องทั้งหมดหรอก แค่นิดนึงก็ยังดี
     
    เด๋วนี้มันไม่เหมือนเมื่อก่อน เราไม่หวังอะไรมากหรอก
     
    แค่อยากให้รู้ว่า เวลาที่บอกเราว่าให้ดูคนอื่นที่ลำบากกว่าเรา ก็อยากให้รู้ไว้ว่า เราก็ดีกว่าคนตั้งหลายคน
     
    ให้เป็นคนที่ดีที่สุดในโลกเราคงทำไม่ได้หรอก
     
    ปล.เราไม่เคยชอบ Generation Gap และ Gender Gap เลย
    March 12

    Some Pig

    ในที่สุดวันนี้ก็ได้ไปดู Charlotte's Web แมงมุมเพื่อนรักซะที หลังจากเพิ่งอ่านหนังสือจบไปเมื่อวันเสาร์
     
    Wilbur หมูน้อยน่ารักมากมายอ่ะ ส่วนแกะก็ตลก คิดถึงตอนอยู่ที่นิวซีแลนด์เหมือนกัน เพราะบ้านโฮสมีฟาร์ม
     
    หนังก็หนุกดี แต่ไม่ร้องไห้อ่ะ ปกติจะอ่านอะไร จะดูอะไรก็ไม่เคยร้องอยู่แล้ว 55
     
    วันนี้กินฟูจิกะ Swenzens ด้วย อ้วนอีกแล้วว
     
    --พรุ่งนี้ก็ประชุมเชียร์อีก แอบขี้เกียจนะเนี่ย แต่ก็ต้องไป ตามสไตล์คนสวย
     
    --ทำครอสติชเสร็จแล้ว เย้ ทำมาเกือบ 2 ปีนะเนี่ย
     
    --ได้เรื่องกุงมาดูแล้ว เดี๋ยวดูเลยๆ เย้ๆ
     
    --เอารูปลงมือถือเป็นแล้ว นี่รูปที่ถ่ายวันนี้ สวยมาก
    March 11

    busy day

    วันนี้ก็เป็นอีกวันนึงที่ยุ่งมากเลยทีเดียว แต่ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องการเรียนหรืองาน แต่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องเกาหลีๆ อีกเช่นเคย 55
     
    ประมาณ 10 โมง นัดเจอกับธหนูที่รถไฟฟ้าหมอชิตเพื่อไปจตุจักรด้วยกัน โอ้ว เชื่อมั้ยว่าเรากับธหนูมาถึงรถไฟฟ้าในเวลาพร้อมกันๆ แต่มาคนละทาง เพราะเราไม่ได้ขึ้นรถไฟฟ้ามา นัดเจอกันที่สถานีเฉยๆ น้องโจ้กับแม่ธหนูก็มาด้วย แต่ว่าแยกกันเดิน แล้วเราก็ทำการแลกหนังกัน ธหนูเอาหนังเรื่องคิมซัมซุนมาให้ แล้วบอกว่านางเอกเหมือนเรามากๆ (คราวนี้คงเหมือนจิง 55 แต่เรื่อง my girl คงเหมือนกว่า)
     
    ที่จตุจักรร้อนมากๆๆๆ แต่น้อยกว่าคราวที่แล้วที่ไปกับธหนู เพราะคราวที่แล้วไปเดือนเมษา เป็นวันที่ร้อนที่สุดในรอบปี โอ้ว ก็ซื้อเสื้อ 2 ตัว รองเท้าแตะ แล้วก็ตุ้มหู เสียดายคราวนี้ไม่ได้ไปเจอดาวเพราะดาวกลับบ้าน พอบ่ายโมงกว่าๆ ก็เริ่มเหนื่อย เมื่อย ง่วง กันแล้ว ก็เลย กลับบ้านกัน
     
    ตอนนั้นมันยังไม่ใกล้เวลาเรียนเปียโน ก็เลยเลยไปเดอะมอลล์ก่อน เพื่อไปซื้อหมึกเครื่องปริ๊นท์ กับซีดี โอ้ว ซีดีถูกมากๆ อ่ะ แผ่นล่ะ 4 บาทกว่าๆ เอง ซื้อเสร็จก็นั่งรถเมล์ไปเรียนเปียโน เรียน 3 โมง แต่ตอน 3 โมงเพิ่งลงจากรถเมล์ 55 วันนี้เรียนเพลงย้ากยาก เพลงของโชแปงอ่ะแหละ เป็นจังหวะวอลท์ซ ที่ไม่ใช่จังหวะวอลท์ซธรรมดา เป็นไงก็ไม่รู้อ่ะ เค้าบอกมาอย่างงี้
     
    เรียนเสร็จก็ไปตลาดนัด แล้วก็ไปกินข้าวเย็นกับพ่อแม่น้อง อิ่มมากๆๆ
     
    สรุปว่าวันนี้ไปหลายที่มากๆ และร้อนมากๆ ก็เลยรู้สึกมึนหน่อย อ้วนด้วย
     
    March 10

    แป้งๆๆๆ

    เมื่อวานแม่กับพ่อกับน้องไปกินข้าวกับบริษัทยานึง เจ้าของบริษัทนั้นคงเห็นว่าเราไม่ได้ไปด้วย เลยซื้อของมาฝากเรา เป็นขนมปังใส่ถุงก๊อบแก๊บใหญ่ๆ มา 3-4 ถุง ในนั้นมีแซนวิช ครัวซอง ขนมปังไส้กรอก และอื่นๆ อีกมากมาย โอ้วววววว ทำไมเค้าเห็นบ้านเราเป็นคนกินเยอะขนาดน้านเลยหรอ 55 อย่างงี้กินไป 10 วันก็ไม่หมด
     
    ตอนเช้าเราก็เลยต้องกินขนมปังไส้กรอกที่ไม่อร่อยเลย พี่ต้อยก็กินแซนด์วิชที่ไม่อร่อยเช่นกัน
     
    ตอนกลางวันแม่เราก็ให้สั่งพิซซ่ามาอีก สรุปว่าวันนี้กินแต่แป้งๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ดีนะที่กลางวันมีสลัดด้วย ไม่งั้นคงอืดตายแน่
     
    --วันนี้ my girl ช่อง 7 อวสานแล้ว แต่ช่อง 7 โกงอ่ะ ตัดฉากที่คุณกงชานร้องเพลงให้ยูรินฟังไปทำไม โอ้ว ซีดีแม่สายว่าโกงแล้ว แต่ก็ยังมีทุกฉากครบ
     
    --แม่เห็นของสมนาคุณแล้วก็ขำ แล้วบอกเราว่า "เวลาคนให้อะไรมา เรามีสิทธิ์จะปฏิเสธนะ 5555" แต่แม่ก็อยากเอาไปจับฉลากที่โรงบาล
     
     
    March 09

    จบแล้ว

    ตอนนี้ก็ดูซีรี่ย์เกาหลีจบไปแล้วอีกเรื่อง คือเรื่อง Over the rainbow เรื่องนี้พระเอกหน้าเหมือนเรนมากๆ แถมยังชอบเต้นเหมือนกันอีก พระรองที่เป็นนักร้องชื่อ REX ก็น่ารัก หล่อกว่าพระเอกอ่ะ น่าจะเป็นพระเอกจริงๆ ส่วนนางเอกเรื่องนี้ไม่ค่อยเหมือนเราเท่าไหร่ เพราะไม่ค่อยสวย (หมายถึงนางเอก ไม่ใช่เรา) แต่ผู้หญิงอีกคนที่เต้นเก่งๆ เอ๊ะๆ ตอนแรก ตอนท้ายๆ ก็น่ารักดี
     
    เรื่องนี้ถึงจะไม่สนุก ตลกเท่า My Girl แต่ก็มีสาระ (มากกว่า My Girl แต่คนสวยอย่างเราต้องชอบอะไรไร้สาระมากกว่า 55)
     
    วันจันทร์ก็จะได้อีกเรื่องมาดูแล้ว หวังว่าจะได้นะ ได้ข่าวว่าอาทิตย์หน้าประชุมเชียร์ทั้งอาทิตย์ตั้งแต่วันอังคาร แต่ดูตอนเย็นก็ยังดีวะ
     
    จากที่บอกไปแล้วคราวก่อนว่าดูหนังเกาหลีแล้วอยากกินมาม่า อาทิตย์นี้เรากินมาม่าแทบทุกวันเลยอ่ะ โอ้ว แล้วสุขภาพเราจะเป็นยังไงเนี่ย แต่มาม่าเราก็ใส่ไข่ ใส่ผักกาด ใส่หมูนะ อย่างน้อยก็ได้สารอาหารบ้าง แล้วตอนบ่ายเราก็จะวิ่งด้วย ความจริงไม่ชอบวิ่ง ไม่ชอบการออกกำลังกายที่มันต้องอยู่กับที่เป็นเวลานานๆ นี่ก็ต้องอยู่บนเครื่องวิ่งตั้งครึ่งชั่วโมง ถ้าทีวีอยู่หน้าเครื่องวิ่งก็คงดีเนอะ
    March 08

    ร้อนนน

    โอ้วววช่วงนี้ทำไมร้อนจังเลย เมื่อเดือนที่แล้วยังหนาวอยู่เลย ผ่านมาเดือนนึงทำไมอากาศเปลี่ยนแปลงอย่างงี้เนี่ย
     
    โอ้วแต่ร้อนๆอย่างงี้ก็ดีไปอย่าง หาข้ออ้างกินพวกไอติมกะโค้กได้ 555
     
    ช่วงนี้ก็อัพสเปซทุกวันเลย ก็มันไม่ค่อยมีไรทำนี่นา 555
     
    เมื่อวานไปซื้อ Charlotte's Web มาอ่าน น้องหมู Wilbur น่ารักอ่ะ หมูน่ารักๆๆๆๆๆๆๆ
     
    จบ
     
    --ก็อดจิกะแนนก็ไม่ต้องเสียใจไปนะ ผ่านข้อเขียนมาก็เก่งมากๆๆๆๆๆๆๆ แล้ว ปีหน้าไว้เอาใหม่นะ
    March 07

    ส่งต่อ

    วันนี้ไปประชุมเชียร์ Second Meeting ที่คณะมา ก็เป็นการแนะนำน้องๆเกี่ยวกะเรื่องงานเชียร์ให้มากขึ้น ก่อนไปสัมเชียร์จิงๆ!!!
    น้องๆมาเยอะมากๆๆ เยอะกว่าพวกเราปีที่แล้วร้อยเท่า (เว่อร์เกิน) แต่ก็เยอะจิงจัง
    กิจกรรมที่ให้น้องทำก็เหมือนปีที่แล้ว ที่ให้คิดความหมายของ "เชียร์" ที่แท้จริง แล้วก็ให้น้องจำลองห้องเชียร์ โดยมีพี่ๆเป็นน้องใหม่
    โอ้วตื่นเต้นๆๆ สรุปว่าน้องเชียร์ปีนี้ active ดี เด๋วไว้รอเจอกันใหม่ตอนสัมเชียร์
     
    โอ้วววว เวลา 1 ปีที่ทำเชียร์มันผ่านเป็นเร็วม้ากกกมากกก
    นึกถึงตอนปีที่แล้วที่ต้องมานั่งคิดโครงเชียร์ คิดจุดประสงค์มากมายหลายสิ่งหลายอย่าง แต่สุดท้ายทุกอย่างก็ผ่านมาได้ด้วยดี
    ต้องขอบคุณพี่เชียร์ 73 มากๆ ช่วงแรกๆที่เข้ามาในอักษรนี่ สนุกมาก ชอบห้องเชียร์พี่เชียร์ 73 มาก
    ต่อไปนี้ก็เป็นการ Pass the beauty (love) forward สู่น้องๆ รุ่นต่อไปแล้ว โอ้วสู้ๆ เด๋วเดือนหน้าก็คงหมดงานจิงๆแล้ว
     
    --วันนี้เกิดเรื่องขัดข้องทางเทคนิกบางประการทำให้การเจรจาต่อรองในวันศุกร์ต้องเลื่อนออกไป
    แล้วก็รู้สึกแย่กะอะไรบางอย่าง แต่ไม่คิดมากดีกว่า เด๋วจะต้องมาถามเพื่อความแน่ใจ
    แต่ก็นั่นอ่ะแหละ Any moment,everything can change.....

    อยู่กับหนัง

    ช่วงปิดเทอมนี้ก็แอบน่าเบื่ออยู่เหมือนกันนะเนี่ย
     
    เมื่อก่อนตอนเปิดเทอมนี่ก็อยากปิดๆเหลือเกิน
     
    แต่พอปิดจริงๆแล้วก็ไม่เห็นค่อยมีไรทำเลย
     
    ทำให้คนสวยง่วงเหงาหาวนอนตลอดเวลาเลย โอ้ว
     
    แถมยังกินเยอะอีกตะหาก ว่างๆเป็นต้องไปหาอะไรกิน 55
     
    ---------------------------
     
    ช่วงนี้ติดดูหนังม้ากมาก
     
    ทั้งเช้าสายบ่ายเย็นเป็นเกาหลี เกาหลี เกาหลีๆๆๆๆๆๆ
     
    ดูแล้วก็สนุก เหมือนได้ดูตัวเอง เพราะหน้าเหมือนนางเอกหลายเรื่อง
     
    แถมดูแล้วทำให้อยากกินมาม่าอีก เพราะในหนังมันกินมาม่ากันทุกเรื่อง55
     
    March 05

    โชปิน

    เมื่อวานได้เพลงใหม่มาเล่น คือเพลง VALSE ของ Fryderyk Chopin
    ถ้าเรียกเป็นภาษาอังกฤษ เพลงนี้ก็จะชื่อว่า Waltz in C sharp minor
     
    หลังจากเรียน Intro Classic แล้ว ทำให้รู้ว่าโชแปงชื่อโชแปง ไม่ใช่โชปิน
    (อย่างกะเมื่อก่อนไม่รู้ 55)
    เพลงของโชแปงมีเอกลักษณ์ ฟังแล้วจะแบบเศร้าๆ เหงาๆ หน่อย
    ตอนเริ่มส่วนใหญ่จะช้าๆ แต่ก็มีช่วง Cadenza ตอนท้ายๆ ที่โคดเร็ว
     
    นี่เป็นเอกลักษณ์ของดนตรีชาติโปแลนด์หรอ
    เพราะอาจารย์บอกเพลงของโชแปงเกี่ยวกับลัทธิชาตินิยม
     
    เพลงโชแปงนี่ต่างจากเพลงบาคโดยสื้นเชิงเลย
    เพลงบาคจะเร็วๆ จังหวะค่อนข้างสม่ำเสมอในแต่ละเพลง ต้องเล่นให้คมๆ
    เพลงโชแปงอาจจะใช้แสดงความสามารถของคนแสดงมากกว่า
    แต่เราชอบบาคมากกว่าว่ะ เป็น"ดนตรีบริสุทธิ์" ไม่ใช่ "ดนตรีพรรณนา"
    แถมตอนสอบเกรด 8 ยังตกเพลงของโชแปงอีก
    เมื่อวานครูก็เลยบอกว่า อย่าเพิ่งเข็ดกับเพลงของโชแปงนะ 55
    ครูคงชอบเพลงโชแปงอ่ะแหละ งั้นเราชอบด้วย 55
     
    March 04

    ความเข้าใจผิด

    ดูเรื่อง I'm sorry,I love you จบแล้ว

    ทำให้คิดว่า ทำไมคนเราชอบเข้าใจผิด คิดกันไปเอง

    อย่างพระเอกนึกว่าแม่ใจร้ายทิ้งลูก ก็เลยจะแก้แค้น

    ส่วนตัวแม่เอง ก็ไม่รู้ว่าเป็นลูก นึกว่าลูกตายตั้งแต่เกิด

    ทุกอย่าง ทำไมต้องมีคำว่า "นึกว่า" ทำไมทุกคนไม่พูดกันตรงๆอะ

    ว่าคนอื่นแต่ตัวเองบางทีก็เป็นเหมือนกันแหละ

    โดยเฉพาะเวลาโกรธคนอื่น เราก็ไม่ค่อยบอกหรอก

    บางทีก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมเป็นงี้

    ทำไมเราไม่กล้าโกรธ ไม่กล้าแสดงความรู้สึกจริงๆออกมา

    เราก็ไม่ได้ผิดอะไรนี่ ทำไมเรากลัวคนอื่นจะโกรธอีกที่เราโกรธเค้า

    March 03

    ไม่ได้จิงด้วย

    โอ้ว สรุปว่าก็ไม่ได้ทุนมงจิงๆด้วยอ่านะ ตามที่คาดหวังไว้
    เพราะว่าตอนสอบมั่วแหลกเรย 555
    แต่ก็ไม่เสียใจมากหรอก เพราะใจนึงก็ไม่ค่อยอยากไปเท่าไหร่
    เด๋วเพื่อนที่ไม่สวยๆๆๆๆทั้งหลายจะคิดถึงคนสวย 555
     
    ก๊ากกก ปี 2 ที่ได้ก้มีก็อดจิ อ้วนนนน แล้วก็แนน
    โอ้วก็อดจิอ่ะ โกดแล้วนะ แกเป็นเพื่อนคนเดียวจากสาธิตฯที่มาอยู่อักษร-ญี่ปุ่น
    แล้วแกทิ้งชั้นได้ไง โอ้วววๆๆๆๆ ต่อไปนี้ถ้าแกไม่อยู่แล้วชั้นจะแกล้งใครละ
    จะว่าใครว่าอ้วนได้ล่ะ แล้วจะจับพุงใครละ ฮือๆๆๆๆๆ
    แต่ก็ดีใจกะแกด้วย ถ้าไปอยู่แล้วก็อย่ากินให้เยอะมากล่ะ เด๋วจะอ้วนเข้าไปใหญ่
     
    --------------------------
     
    โอ้ว ฝากเพลงนี้ไว้ให้ เป็นเพลงที่อ.ณรุทธ์รวมทั้งเรา พิ้งค์ ดาว จันชอบม้ากมาก
    ถ้าจะให้ดี ตอนฟัง ต้องมีคนแปลให้ฟังด้วย ถึงจะเพราะเข้าไปอีก 55
     
    เพลงนี้เป็นเพลงประกอบละคร บรอดเวย์เรื่อง Man of La Mancha
    ตัวเอกเป็นคนที่ไม่ได้เรื่อง แต่ก็มีความฝันอันยิ่งใหญ่ที่จะเป็นคนดี
    ถึงแม้ว่าทำไม่ได้ แต่ฝันก็ไม่ได้ผิดใช่มั้ยล่า
     
    "The Impossible Dream"
     
    To dream the impossible dream
    To fight the unbeatable foe
    To bear with unbearable sorrow
    To run where the brave dare not go

    To right the unrightable wrong
    To love pure and chaste from afar
    To try when your arms are too weary
    To reach the unreachable star

    This is my quest
    To follow that star
    No matter how hopeless
    No matter how far

    To fight for the right
    Without question or pause
    To be willing to march into Hell
    For a heavenly cause

    And I know if I'll only be true
    To this glorious quest
    That my heart will lie peaceful and calm
    When I'm laid to my rest

    And the world will be better for this
    That one man, scorned and covered with scars
    Still strove with his last ounce of courage
    To reach the unreachable star

     
     
    March 01

    วันดีๆ

    โอ้ววันนี้เป็นวันดีปีใหม่ ท้องฟ้าสุขใส พาใจสุขสันต์
     
    ตอนบ่ายสอบวิชา Intro Classic เป็นวิชาสุดท้าย โอ้วก็ได้บ้างไม่ได้บ้าง เรื่องแจ๊สนี่ไม่ได้เลยเพราะไม่ได้เข้า 55
    ส่วนที่ได้ก็เพราะว่าจำได้จากอ.ณรุทธ์ แล้วก็มีอ.คนนึงบอกข้อสอบก็ตรงเป๊ะ ที่ถามจากรุ่นพี่มาก็ตรงอีก
    แต่วิชานี้ก็แอบเอ๊ะหน่อยๆ เพราะตัด A แบบอิงเกณฑ์ที่ 90 เหอๆ จะเยอะเว่อร์ไปไหนวะ
     
    เทอมนี้เป็นเทอมแห่งดนตรีจิงๆ เพราะว่าเรียนทั้งสังคีตแล้วก็อินโทรคลาสสิก รวมทั้งลีลาศด้วย
    คิดแล้วก็น่าจะเรียนเทอมที่แล้ว เผื่อจะเอาความรู้มาใช้ตอนสอบเปียโนบ้าง
    วิชาบังคับคณะปีนี้ก็ไม่ค่อยมี ญี่ปุ่นก็มีแค่ 2 ตัว (แต่หนักเหอะ) อีเลมก็โอ
     
    ตอนนี้ก็จบปี 2 ไปแล้วเรียบร้อย เวลาผ่านไปรวดเร็วเหมือนเวลาตอบคำถามของอ.อิไม (4วิ)
    ไม่อยากคิดเลยว่าปีหน้าจะเป็นยังไง จะมีสปีชกี่ครั้ง มีเรียงความกี่อัน ไหนจะประวัติวรรณคดีอีก
    แต่ยังไงพวกเราก็สู้ๆด้วยกันเนอะ เหมือนที่สู้ด้วยกันมาตลอด 55
     
    มาถึงเรื่องดีๆ ในวันนี้บ้างนะฮ้า
     
    1.ได้มือถือใหม่แล้ว เย้ๆ หลังจากมือถือเก่าใช้มานานเกือบ 3 ปี ถลอกปอกเปิกจนต้องติดสติ๊กเกอร์
    โอ้วแม่หาก็ซื้อลามัวร์สีดำแบบพับๆ ให้ห่ะ คล้ายๆของคุณกงชานในเรื่องมายเกิร์ล
    ตอนซื้อแม่หาไม่มีเงินสดห่ะ เลยต้องให้ติ๊บหาไปกด ATM ให้ห่ะ สรุปว่าติ๊บหาเป็นคนจ่ายห่ะ 55
    แถมคนขายทักด้วยว่าติ๊บหากะแม่หาหน้าเหมือนกันมากห่ะ
     
    2.สอบวัดระดับ 2 ผ่านแล้วโว้ยยย ดีใจๆๆ สอบตอนม.6 ได้ 200 ปี 1 ได้ 220 ปี 2 ก็เกิน 240 จนได้
    แต่ก็เกินมา 5 คะแนนอ่ะนะ 55 แถมพาร์ทแกรมม่ากะเรื่องอ่านยังตกอีกอะ 55
    คนที่สอบผ่านแล้วก็ดีใจด้วยนะ แต่คนที่ไม่ผ่านก็ไม่ต้องเสียใจนะ ปีนี้ยังมีโอกาสอยู่ ผ่านชัวร์ๆเชื่อเรา