Patcharaphan's profile★TiBBy TiBBaDee★PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
February 27 พอแล้วโอ้วววว เบื่ออ่านอีเลมแล้วอ่ะ อ่านแล้วจะเป็นบ้า ต้องนั่งกดดิกทุกคำ
ว่าตัวนั้นเสียง เออะ หรือ แอะ แล้วตัวนั้นล่ะเสียง ออ หรือ อะ
อีกทั้งเสียงพยัญชนะ เมื่อไหร่ออกทีฮุค เมื่อไรออกฮุค เมื่อไหร่ออกลองซี
จำได้แต่ Beautiful คำเดียวที่ออกว่า "บยิวทิเฟิล"
โอ้วววว คงเป็นอย่างที่ดาวบอกจิงๆ ก็คือเมื่อวานเราอ่านเรื่องที่สนุกไป
พอวันนี้มาเจอเรื่องอะไรก็ไม่รู้ ทำให้ไม่อยากอ่าน พิ้งค์หาเป็นเหมือนกันมั้ยฮะ
วันนี้ก็สอบสังคีตอย่างที่เมื่อวานบอกไปแล้ว เป็นข้อสอบที่สนุกมาก
มีข้อสอบฟัง 25 ข้อ แต่เชื่อมั้ยว่าพอเราเห็นช้อยส์กันเราก็สามารถตอบได้ก่อนฟังเพลงอีก
เพราะคิดว่าอาจารย์ต้องเปิดเพลงนี้แน่ๆ ในคาบเปิดโคดบ่อยอะไรเงี้ย
โดยเฉพาะเพลง The impossible dream จากละครบรอดเวย์เรื่อง Man of La Mancha
พอเพลงขึ้นมานิดนึง พิ้งค์หาก็หัวเราะแล้ว ทำให้คนสวยต้องหัวเราะตามเลย 55
นอกจากนี้ก็มีเพลง Symphony No.40 ของโมทสาร์ท (เรียนวิชานี้ต้องเรียกว่าโมทสาร์ท)
ที่มีอยู่ในเพลง never say goodbye ของเรื่อง My Girl ที่เราเป็นนางเอก
แล้วก็เพลง Kanon in D ที่มี "เสียงเบสเพราะจัง" 55
โอ้ว ดูดิ ขนาดวิชานี้ตอนสอบยังหนุกเลยอ่ะ ตอนอ่านหนังสือก็อ่านได้เรื่อยๆหนุกๆ
แต่ตรงดนตรีไทยแอบยากว่ะ ไม่รู้จะเพลงอีแซว เพลงฉอด มันเป็นยังไงอ่ะ
ตอนนี้ก็เลยถือโอกาสเลิกอ่านอีเลม มาฟังเพลงแคลสสิก เพื่อนำไปสู่ความซาบซึ้ง February 26 คงไม่ได้เมื่อวันเสาร์ไปสอบทุนมงบุโชมา เป็นทุนประเภท Japanese Studies ไปเรียนเกี่ยวกับญี่ปุ่นปีนึง
ปีนี้เรากะเพื่อนๆก็ลองไปสอบเล่นๆดู เราคงไม่ได้แน่นอน เพราะหลังๆไม่ทำเลย กามั่ว
ก็ข้อสอบมันยากมาก ตรงที่เป็นเรื่องอ่านมี 3 หน้าเงี้ย เห็นเป็นตัวญี่ปุ่นก็เลิกคิดอยากอ่านแล้ว
ก็ไม่เป็นไร ปีหน้าไว้สอบใหม่ แต่ถึงไม่ได้ก็ไม่เป็นไรอีก อยู่ที่นี่ก็มีความสุขดีอยู่แล้ว
วันนี้ก็สอบวิชา Man&Geog มา เป็นชอยส์ แต่ว่ายาก เพราะมันซับซ้อนชอบหลอก
(แหม แต่ก็อดจิคงทำได้ รู้นะว่าเพราะอะไร 55)
แล้วเรื่องที่เรียนนี่ก็เป็นเรื่องที่ได้นำไปใช้มาก อย่างเช่นโฟโตแกรมเมตรี
การกำหนดตำแหน่งบนโลก โอ้ว เด๋วขอตังพ่อซื้อเครื่องมือ GPS ดีกว่า 55
โอ้วพรุ่งนี้สอบสังคีตนิยม คงเป็นวันสุดท้ายที่ได้ไปครุ แล้วได้เจออาจารย์ดอกเตอร์แล้ว
(ที่อยากไปครุเพราะอยากไปเรียนสังคีตฯ ไม่มีเจตนาอื่นใด55)
ใน 4 ปีนี้จะมีวิชาที่สนุกอย่างสังคีตอีกมั้ยเนี่ย (ยิ่งวิชาในอักษรด้วย)
February 23 อีกอาทิตย์นึงตอนนี้ก็ผ่านอาทิตย์สอบ TDF ไปแล้ว ข้อสอบปีนี้เทอมนี้นี่มันยากมากๆๆๆๆส์ส์
เริ่มจากวันอังคารเป็นวันแรก ก็คือวิชา JP Conver ซึ่งเป็นวิชาสุด Love ของเพื่อนเอกญี่ปุ่นทุกคน 55
เวลาเรียนแต่ละเทอมเนี่ยเหมือนว่าดูดพลัง(รวมทั้งเงิน) จากร่างกายทุกคนไป
เนื่องจากต้องเตรียมสปีช สอบย่อย การบ้าน และอื่นๆอีกมากมาย
สอบวิชานี้มีทั้งพูดอัดเทป แล้วก็เขียน ตรงเขียนก็ไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่พูดเนี่ยดิ ชอบนึกไม่ออกพูดไม่ทันอยู่เรื่อย
วันพุธก็สอบ Lab ของวิชา Elem โอ้ว ยากมากมายเลย วงกลมก็ไม่แน่ใจ
ยิ่งตรง Dictation ก็เป็นคำที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนในโลก อย่างเช่น husbandry blessedly
พิ้งค์หา (บอสสี) ก็ไม่ต้องขำติ๊บหาเลยนะฮะ 55 ถึงมันไม่มีคำว่า fugue แต่ก็มีคำว่า cello 55
วิชานี้ทำให้คนสวยโมโหหิวมาก (ความจริงไม่เกี่ยว) ตั้งแต่สอบเสร็จถึงเย็น คนสวยจึงกินเยอะไปอย่างไม่รู้ตัว
วันพฤหัสสอบ Japanese IV อันนี้ก็ยากอีก อาจารย์ชอบออกตรที่ไม่ค่อยได้เน้น
ไอ้ตรงเขียนจดหมายเนี่ยไม่ไหวแล้วเหอะ ก็นึกว่าจะออกเป็นเติมคำสำคัญ นี่ออกให้เขียนทั้งจดหมาย
โอ้ว ของอ.อิไมก็เต็ม 100 (เก็บจริงๆ 10 เปอร์เซ็นต์) หาร 10 อีกแล้วเห้อออ
สรุปว่าสอบญี่ปุ่นวันอังคารกับวันพฤหัส ท่องคันจิเป็นล้านตัวเลยทีเดียว
ส่วนวันนี้ก็สอบ Pronunciation ของ Elem สอบคนแรกของห้องเลย ตั้งแต่ 7 โมง
ครูเมย์ใจดี บางคำก็ให้ออก 2 รอบ ตรงประโยคก็ให้อ่านตรงที่ออกเสียงไม่ชัดใหม่
ง่วงอีกแล้ว ไปก่อนนะ สวัสดี
February 19 ไปงานโอ้วเมื่อวันเสาร์ไปงาน Rhythmic Night ของวิชาลีลาศมา
แต่ก่อนจะไปได้ก็ต้องเตรียมการสวยอย่างมากมาย
ดาวกะแม่กะญาติมาหาประมาณเที่ยงๆ แล้วก็ไปมาบุญครองกัน
ตอนแรกก็ไปทำผมก่อน ก็สวยดี แต่ทำไมต้องเอาผมขึ้นไปหมดด้วยโอ้ว
แล้วก็แต่งหน้าที่หน้าร้านทำผม ต้องซื้อเครื่องสำอางเค้าด้วยอ่ะ ซวยเลย
สรุปโดยรวมแล้วก็สวยมาก โดยเฉพาะเรา 5555
เสร็จก็ไปหาพ่อให้ไปส่งที่งาน ไปตอน 5 โมงพอดี แต่ว่าไม่มีคนเลย
รออีกซักพักก็เจอเพื่อนๆๆๆๆๆ รวมทั้งเจอเอ๊ะด้วย โอ้วโน ไม่น่าเลย
ทำไมช่วงนี้เจอบ่อยจัง แทบทุกอาทิตย์เลย ยิ่งเอ๊ะก็ยิ่งเจอ โอ้ว
ไปละ ง่วง 55 February 16 ใกล้สอบโอ้ววว อาทิตย์หน้าจะสอบไฟนอลแล้วอ่ะ ทั้งญี่ปุ่นคอนเวอร์ อีเลม แล้วก็ญี่ปุ่นหลัก ญี่ปุ่นคอนเวอร์ยากเห้อออ เป็นเรื่องอาชญากรรม รายงานข่าว กราฟอุบัติเหตุไรพวกเนี้ย แล้วคำศัพท์ก็แบบว่าไม่เคยได้ยินมาก่อน ถ้าสอบให้อธิบายกราฟนี่ตายแน่ๆ ส่วนอีเลมตรงการออกเสียงก็ยาก วันนี้ก็ไปฝึกออกเสียงกับอาจารย์มา บางเสียงก็ออกไม่ได้อ่ะ แล้วญี่ปุ่นหลักก็ยากเหมือนกัน เพราะเป็นไวยากรณ์ที่ไม่เคยเรียนมาก่อน (สรุปว่ายากทุกวิชาแหละ55)
วันนี้ทุกคนก็สอบลีลาศผ่านแล้วแหละ แล้วพรุ่งนี้ก็จะมีงาน Rhythmic Night ชื่องานว่า "Winter Love Dance" เหอๆ winter ตายแหละเมืองไทยเนี่ย 55 ค่อนข้างขี้เกียจไป เพราะไม่อยากแต่งตัวแต่งหน้า+อยากอ่านหนังสืออยู่บ้านมากกว่า แต่ไปก็อาจจะสนุกก็ได้เนอะ ยิ่งตอนนี้ผอมลงแล้วก็อาจจะใส่ชุดแล้วสวยก็ได้ 55
วันนี้ไปเยี่ยมพี่แหม่มเลขาพ่อที่เพิ่งคลอดลูกมา ลูกเค้าชื่อน้องแบงค์ เพิ่งได้เห็นเด็กแรกเกิดก็วันนี้เองแหละ ตัวเล็กมากๆ แม่บอกพี่แหม่มว่าอย่าเลี้ยงให้ตัวใหญ่เท่าติ๊บนะ 55 ก็ยินดีด้วยน้าพี่แหม่ม ขอให้สุขภาพแข็งแรง แล้วอีก 3 เดือนเจอกัน
เมื่อวานได้โปสการ์ดจากเพื่อนตั้งแต่ม.ต้น ก็คือบุรัสกร ขอบคุณมากน้า ที่ไม่เคยลืมน้องติ๊บที่แสนน่ารักคนนี้เลย 55 (ก็น่ารักอย่างงี้แล้วใครจะไปลืมลงช่ายมั้ยล่า) February 14 ก็คนมันอยากอัพนี่เมื่อเช้าก็อัพไปแล้วรอบนึงเรื่องที่ไปดู The Magic Flute มา
แล้วตอนนี้ก็เกิดอาการอยากอัพขึ้นมาอีกรอบ ไม่รู้เป็นไร 55
ก็คือว่าเมื่อตอนบ่ายได้ไปเรียนวิชาสังคีตนิยมที่ครุฯ (ดีนะที่ไม่เจอ somebody)
เป็นวิชาที่สนุกสุดๆอ่ะ หนุกที่สุดในเทอมนี้แล้วแหละ เพราะว่าได้คลายเครียดและหัวเราะตลอดเวลา
ที่หัวเราะๆ กันเนี่ยไม่ใช่เพราะเนื้อหามันตลกหรอกนะ แต่เพราะอาจารย์ตลกต่างหาก
แล้ววันนี้อาจารย์ก็ได้เปิดเผยธาตุแท้ออกมาอย่างชัดเจน
ความจริงก็รู้อยู่แล้วว่าอาจารย์เป็นโอคะมะจัง แต่วันนี้เค้าได้ทำไม้ทำมือมีลีลาประกอบการบรรยายอย่างสวยงาม
อีกทั้งยังใช้คำพูดอย่างที่โอคะมะจังเท่านั้นที่จะพูดได้ อย่างเช่น "เค้าเป็นช้างเผือกมาจากป่าบ้านนอก"
หรือไม่ก็ "เค้าไม่แกร้องแล้ว เค้าจะให้แกเล่นอย่างเดียว" "เสียงไวโอลินเพราะจัง" "นั่นๆๆๆๆ เสียงอะไรนะ เสียงเบส"
"นักร้องโอเปราอ้วน ไม่สวย แต่เสียงเพราะจัง" "(เรื่องคาร์เมน) คนนี้หล่อจัง ชั้นต้องยั่วหน่อยแล้ว"
อะไรอย่างเงี้ย (คนที่ไม่ได้เรียนอาจจะงงนะ 55 มันเป็นเนื้อหาที่เราเรียนเกี่ยวกับดนตรีคลาสสิกอ่ะแหละ)
เรากะพิ้งค์ ดาว จัน ก็นั่งขำลีลาอาจารย์กันทั้งคาบเลย โดยเฉพาะวันนี้อ่ะ หันมามองหน้ากันบ่อยมาก 55
โอ้ววันนี้ได้กินช็อคโกแลตตั้งเยอะ อร่อยสุดๆเลย โอเปร่าเด๋วนี้อัพสเปซได้ทุกว้านทุกวัน ก็เพราะว่าทำรายงานอินโทรคลาสสิคเสร็จตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว ก็เลยค่อนข้างว่าง
แต่ตั้งแต่วันนี้เป็นตันไป ก็คงไม่ค่อยว่างแล้ว เพราะต้องทำรายงาน สังคีตนิยม แล้วก็เตรียมตัวสอบอาทิตย์หน้า
อาทิตย์หน้า มีสอบญี่ปุ่นคอนเวอร์ แล็บอีเลม แล้วก็ไวยากรณ์ญี่ปุ่นและการเขียน
เมื่อวานไปดูโอเปรามา (อ่านว่าอ๊ะเพรอะ ตามหลักอีเลม แต่ใครมันจะไปอ่านอย่างงี้วะ 55)
เป็นเรื่อง The Magic Flute ของโมทสาร์ท แต่ว่าไม่ได้เป็นโอเปร่าจริงๆ มีแค่ผู้บรรยายเรื่องราว
แล้วก็บทร้อง Aria บางบทที่เอามาแสดง โอ้วชอบเสียงของราชินีเพราเค้าสามารถร้องโน้ตสูงได้ดีม้ากๆ
วันนี้น้องก็จะจบม.6 แล้ว เร็วมากๆ เลย แล้ววันนี้ก็เป็นวันวาเลนไทน์ด้วย แต่ก็เหมือนทุกๆปีแหละ February 12 ทำไมなぜ、日本へ行きたいとか、日本文化を勉強したいとか、と聞かれたら、
どう答えればいいのだろう？？
私が、みんなが知ってる通りに、ポッキーのおかげで日本語を勉強することにした
しかし、この理由はいいの？？5555
文部省の申し込みに答えればいいの？？5555
明日も『毎日の聞き取り』のreproductionがあるん
今年最後のreproduction オーー
それから、再来週は期末試験！！
ฝึกเขียนภาษาญี่ปุ่นไว้ จะได้ไม่ตายตอนปีหน้า
แต่ยังไงก็คิดว่าคงตายอยู่ดี เพราะว่าญีปุ่น 6 ตัว
แต่ก็ดี จะได้ทำให้ความง่อยลดลงบ้าง 55
แล้วพวกอาจารย์ก็จะได้เลิกผิดหวังกับพวกเราซะที
ก็ตอนแรกๆอาจารย์ญี่ปุ่นเค้าคาดหวังกับพวกเราไว้มาก เนื่องจากเป็นเอกรุ่นแรก
แต่สุดท้ายพวกเราก็ทำให้อาจารย์ผิดหวังอยู่บ่อยๆ ทั้งเรื่องคะแนน เรื่องความคิด
ไม่รู้อ.ชมนาดเคยพูดว่า "ครูผิดหวังกับพวกคุณมาก" กี่ครั้ง
ต่อไปนี้พวกเราก็จะพยายามให้มากขึ้นนะคะๆๆๆ (คนสวยด้วย)
ยังไม่รู้จะตอบคำถามทุนยังไง ว่าทำไมถึงอยากไปเรียน Japanese Studies
แล้วก็กลับมาแล้วอยากจะเป็นไร โอ้วก็ใครจะไปรู้ล่ะ
เรื่องของอนาคตก็ยังไม่อยากคิด อยากทำวันนี้ให้ดีที่สุดก่อน(เปนไงล่ะ55) February 11 เหมือนหรือไม่เหมือนครั้งที่แล้วเปรียบเทียบเปียโนกับไวโอลินไปแล้ว
ครั้งนี้ก็ขอเปรียบเทียบเปียโนด้วยกันเองก็คือเปียโนที่บ้านเรากับเปียโนที่มีฟ้า
เปียโนบ้านเรายี่ห้อ YAMAHA สีไม้ ส่วนที่มีฟ้ายี่ห้อ KAWAI สีดำ
ที่บ้านเราคีย์กดง่ายกว่าไม่ต้องใช้แรงมาก แต่ที่มีฟ้าต้องใช้แรง เวลาเล่นจะนิ้วจะเกร็งๆ
เวลาครูมาชสงสัยว่าทำไมเราเล่นไม่ค่อยดี ก็คงเป็นเพราะเราไม่ค่อยถนัดเล่นคีย์แข็งๆ
อย่างงี้เรียกได้ว่า 同じピアノでも雲泥の差だわ 55
ความจริงอาจจะไม่ขนาดนั้น แต่ว่าอยากใช้คำนี้อ่ะ (แปลว่าต่างกันราวฟ้ากับเหว)
จะบอกว่าเมื่อก่อนตอนเด็กๆๆๆๆ (5 ขวบได้) เราได้เรียนเปียโน
กับครูเจี๊ยบ วรรรธนาด้วยน้า ที่ yamaha แต่ตอนนั้นเค้ายังไม่ได้ดัง
ตอนนั้นสนุกมากๆ ไม่รู้ตอนนี้ครูเจี๊ยบจะจำเราได้รึป่าว
จากนั้นก็เรียนกับครูอ้อ ครูอ้อย ครูนาย (ไม่อยากพูดถึงอ่ะนะ)
แล้วก็หยุดไป 3 ปี ตอนม.ปลาย แล้วก็มาเรียนที่มีฟ้าเนี่ยแหละ
--------------------------
อาทิตย์หน้าก็จะไปสมัครทุนแล้ว แล้วอีกอาทิตย์นึงก็สอบแล้ว
คิดว่าคงไม่ได้ แต่ก็อยากได้อ่ะ เพราะว่าได้ค่าขนมด้วย
ช่วยเป็นกำลังใจให้คนสวยด้วยนะคะ February 10 คนอ้วนแอนด์คนเตี้ยเมื่อวานเขียนถึงเพื่อนม.ต้นไปแล้ว (แล้วก็มีคนมาตอบแล้วอย่างรวดเร็วมากๆจนน่าตกใจ)
เด๋ววันนี้มาเขียนเรื่องม.ปลายบ้าง ถึงแม้ว่าจะไม่บ้าๆบอๆเหมือนตอนม.ต้นแต่ก็มีเรื่องหนุกเหมือนกัน
ปีเราเป็นปีแรกที่ศิลป์ญี่ปุ่นเปิดสอน แล้วเราก็มีกิจกรรมของศิลป์เยอะเหมือนกัน
อย่างไปเยี่ยมร.ร.อนุบาลญี่ปุ่นแถวทองหล่อ ไปทำกิจกรรมกับโรงเรียนไทย-ญี่ปุ่นดินแดง
ปกติเค้าจะให้แค่ม.2-ม.3ไป แต่ว่าตอนเราอยู่ม.5 เราก็ได้ไปอีกรอบ เย้ๆ
แล้วอย่างอื่นก็มีขายนำแข็งไส ไปถ่ายรูป ฯลฯ
โอ้วตอนม.ปลายก็ทำให้เรารู้จักเพื่อนคนนึงซึ่งอ้วน ขอเรียกว่า"คนอ้วน"
ซึ่งเป็นเพื่อนที่สาธิตที่ตอนนี้เราคุยด้วยบ่อยสุดแล้ว (ก็อยู่คณะเดียวกัน แถมยังเอกเดียวกัน)
ก็คนอ้วนนี่ก็เป็นคนที่เก่งญี่ปุ่นมากๆๆ ไปสอบวัดระดับด้วยกันตลอด ผ่านก็ผ่านด้วยกัน ไม่ผ่านก็ไม่ผ่านด้วยกัน
Message to คนอ้วน
พอเข้ามหาลัยแล้ว ชั้นก็ต้องขอโทษแกนะ ที่ชั้นเป็นอะไรตามที่แกต้องการไม่ได้
ตอนแรกแกคงโกรธชั้นมากๆๆๆ ไม่ยอมพูดด้วยเลย มัวแต่เดินอ้วนไปอ้วนมา
ตอนนี้ดีกันแล้ว ก็ดีใจๆๆ เห็นมั้ยล่ะ แกขาดชั้นไม่ได้หรอก 555555
เพราะไม่งั้นใครจะบอกแกให้ลงทะเบียน ให้ไปเอานู่นเอานี่ล่ะ
ตอนม.6 เราก็ไปเรียนดาว้องค์ ทำให้ได้สนิทกับ "คนเตี้ย"
เพราะว่าเจอกันทุกอาทิตย์ ตอนใกล้เอนท์นี่เจอกันแทบทุกวัน
ถึงจะเป็นปีเดียวที่หนิดกัน แต่ว่าเราก็ดีใจน้าฮ้า เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากๆเลย February 09 ไฟนอลเรื่องที่จะอัพวันนี้ไม่ได้เกี่ยวกับการสอบปลายภาคแต่อย่างใด แต่เป็นเรื่องเกี่ยวกับหนังที่เราไปดูมาเมื่อวาน
ก็คือเรื่อง Final Score ก็เป็นสารคดี 365 วันตามติดชีวิตเด็กเอ็นท์ รู้สึกว่าคนที่ชื่อเปอร์เหมือนน้องเราเลย
ทั้งหน้าตา ลักษณะ นิสัย แถมยังอยากเข้าวิศวะเหมือนกันอีกตะหาก พวกเด็กๆๆในเรื่องพอเข้ามหาลัยแล้วก็ดูดีทุกคนเลย
ดูไปแล้วก็คิดถึงตอนเราเอนท์ รู้สึกว่าตอนนั้นไม่เห็นตั้งใจอ่านหนังสืออย่างคนอื่นเลย แต่ตั้งใจทำข้อสอบจริงจัง
เรื่องทำข้อสอบเนี่ยแหละที่เราจะแนะนำน้องๆที่จะเอนท์ว่าให้ทำเข้าไปเหอะ ยิ่งทำมากยิ่งได้มาก
อย่างเรา จะทำข้อสอบเก่าย้อนหลังแต่ละวิชาแต่ละปี 3 ครั้ง ครั้งที่ 1 และ 2 ก็นับคะแนนเฉยๆ แต่ไม่ดูเฉลย
ครั้งที่ 3 ถึงจะดู แล้วก็ดูว่าเรามีพัฒนาการแต่ละครั้งยังไงบ้าง แล้วก็เปรียบเทียบกันว่ามีข้อไหนที่เรายังผิดซ้ำๆอยู่
ส่วนตอนเอนท์ครั้งแรกจำได้ว่าตื่นเต้นมากๆๆ คิดว่าทำญี่ปุ่นกะไทยได้ดี แต่ผลกลับเป็นว่าได้คะแนนสังคมดีซะงั้น
แล้วตอนสอบสังคมอยู่ โทรศัพท์เราก็ดังเพราะเราลืมปิดมือถือ โชคดีนะเนี่ยที่คนคุมสอบเค้าใจดีอ่ะ
ครั้งที่ 2 ก็ตื่นเต้นน้อยกว่าครั้งแรก ได้คะแนนเพิ่มจากครั้งแรก 5 คะแนน
ชีวิตตอนม.ปลายของเรา เราก็ว่าเฉยๆ ที่สนุกก็คือได้เรียนภาษาญี่ปุ่นกะอังกฤษที่เราชอบ
ความจริงก็คือเราชอบอังกฤษมากกว่าญี่ปุ่น แต่ทำไงได้ มันไม่ศิลป์-อังกฤษนี่
ช่วงที่เรามีความสุขที่สุดตลอดที่เรียนสาธิตจุฬาฯ 12 ปีก็คือตอนที่เราอยู่ม.ต้น
เริ่มจากตอนม.1 ที่ตอนนั้นเราแทบไม่สนิทกะใครในห้องเลย แต่พอจบปีก็ทำให้เราได้เพื่อนที่ดีที่สุดมาถึง 4 คน
ช่วงนั้นไม่มีวันไหนที่เราไม่อยากมาเรียนเลย
--บุรัส--น้องปิ่น--ธหนู--แบ๋--
พวกเธอคงจะจำได้ที่พวกเราแกล้งซ่อนรองเท้าธหนู//แต่งกลอนล้อธหนู//ว่าธหนูเป็นผี(แต่ธหนูก็มีแฟนเป็นคนแรกอ่ะนะ)//
สวดมนต์แผ่จิตกุศลในคาบการงาน//ประกวดร้องเพลงตอนปีใหม่//เช่าวิดิโอไปดูบ้านน้องปิ่นกะน้องติ๊บ//ตั้งฉายาให้อาจารย์//
ผสมอาหารทุกอย่างในถาดหลุม(รวมทั้งเม็ดแมงลัก)ให้น้องติ๊บกินตอนเล่นคิง//แฮคเมลล์คนอื่น//แกล้งเป็นคนมาจีบธหนู//
ร้องเพลงให้ถังขยะฟัง//โกรธกันแล้วเอาบัตรนักเรียนไปง้อ//เรียนเทนนิสกะเด็กพิเศษ(เด็กปัญญาอ่อน)//เล่นผีถ้วยแก้ว//
ทำกล้องดูดาวที่เหมือนกันเดี๊ยะแล้วโดนอาจารย์ว่า จนแม่น้องปิ่นต้องเขียนจดหมายมา//ร้องไห้กลัวว่าธหนูจะไปเตรียม(แล้วก็ไม่ได้ไป)
และอื่นๆอีกมากมาย...
นั่นแหละ เรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องที่เราทุกคนคงไม่มีใครลืม ถึงแม้กลุ่มเราดูเหมือนว่าจะชอบทำไรเล่นๆ แต่เชื่อมั้ยล่ะว่าทุกคนเรียนได้ 4.00
น่าเสียดายที่พวกเราไม่ได้เรียนด้วยกันจนถึงม.6 เพราะมี 2 คนไปเตรียม อีก 2 คนเข้าสายวิทย์ ทำให้เราห่างๆ กันไป
แต่เราก็เชื่อว่าถึงขนาดนี้เราก็ยังคงคิดถึงกันอยู่ ขอบคุณที่มาหาเราตอนวันเกิด และขอบคุณที่ส่ง SMS และโทรศัพท์มาตอนปีใหม่
ไม่รู้ว่าพวกเธอจะได้อ่านสเปซเรารึป่าว แต่ขอให้รู้ไว้นะว่าเราคิดถึงพวกเธอมากๆ พวกเธอต้องเป็นหมอเป็นเภสัชที่ดีได้แน่นอน
แล้วก็รักษาโรคให้เราฟรีด้วยล่ะ แล้วเราก็จะพาพวกเธอไปเที่ยวญี่ปุ่นดีมั้ยๆๆ แต่ก่อนอื่น พวกเธอคืนเฟรนด์ชิพเราก่อนเห้อออ
วันนี้เขียนเยอะมากมาย แต่มันอยากเขียนนี่นา
------------------------
--สอบลีลาศตกอ่า ทั้ง 2 จังหวะ ละตินและวอลท์ซ แม่งงงงงงง ทำไมเราทฤษฎีปึ้กแต่ปฏิบัติแป้กตลอดๆๆๆ
--แต่สอบอ.อิไมได้คะแนนดีนะ สงสัยเป็นเพราะว่าสวย เนอะพิริยาซัง
February 08 บ๊ายบายสเปซที่บ้านเป็นไรอีกแล้วก็ไม่รุ ก็เลยต้องมาอัพที่ทำงานพ่อก่อนนอน (ก่อนไปเรียน)
โอ้วเมื่อวันก่อนมีงานบายเนียร์+Arts Concert ที่คณะ
ตอนแรกก็โดนเกณฑ์ไปเข้าแถวหน้าห้อง 103 ตบมือให้พี่ๆที่ออกมาจากห้อง
จากนั้นก็ไปหาป้ารหัสและเพื่อนๆ (สายรหัสเหลือกันอยู่ 4 คนเห้ออ)
ถ่ายรูปๆๆๆแล้วก็กินๆๆ หมูปิ้งอร่อยมาก เค้าไว้ให้พี่ปี 4 รึป่าวก็ไม่รู้ แต่เราก็จะกินๆๆ
เสียดายที่กลับก่อน ไม่ได้อยู่ผูกข้อมือ แล้วก็ดูเพลงรด.
ส่วนเมื่อวานก็ไปกินพิซซ่ากะสเวนเซ่น อร่อยมาก แล้วก็สนุกมากๆ
เพราะว่าได้นั่งเม้า แล้วก็อวดคะแนนเอนท์กัน 55 แล้วก็ถ่ายสติ๊กเกอร์ด้วย
ขอบคุณคุณพี่สุดสวยเจ้าของวันเกิดที่หน้าเหมือนจูยูริน (อุส่าชมนะเนี่ย)
เดือนหน้าวันเกิดใครก็เตรียมตัวไว้ด้วยนะจ๊ะ อย่าคิดว่าปิดเทอมแล้วจะรอด55
-------------------------
--อ.อิไมสต๊อปปุอย่างไม่ทันตั้งตัวอีกแล้ว วันหลังต้องไปบอกว่า stop อ่านว่าสตั๊ป
--ทำไมอาจารย์ที่ครุทุกคนดูใจดีจัง
--วันนี้สอบญี่ปุ่นที่เจแปนฟาวด์ ยังไม่ได้อ่านเรย
--ทำรายงานอินโทรคลาสสิกเสร็จแล้วโอ้วว
--ดีใจกะคะแนนอีเลม ขอบคุณอาจารย์ที่รู้ว่าติ๊บสวย February 04 รถเมล์วันนี้ก็เป็นอีกวันที่วุ่นวายเลยทีเดียว
ตอนเช้าก็ไม่มีไร นั่งดู My Girl สบายๆ อยู่ที่บ้าน
(พร้อมอ่าน คิคิโทริ และสอบย่อยญี่ปุ่นคอนเวอร์ โอ้วสอบพร้อมกันในวันเดียว)
ตอนบ่ายเนี่ยแหละ ออกไปเรียนเปียโน/ไวโอลิน
โอ้ว ก็ออกจากบ้านตามเวลาปกติ ก็คือออกก่อนเวลาเรียนครึ่งชั่วโมง
โอ้วแต่ว่า รถเมล์ไม่มา โอ้ววววว เอ๊ะมากๆๆ
ก็เลยรอไป 15 นาที แล้วก็ยังไม่มาอีก ต้องเดินออกไปขึ้นหน้าซอยใหม่
ใช้เวลาเดินประมาณ 10 นาที เจ็บเท้ามากๆ เพราะว่าปกติไปไหนใกล้ๆจะไม่ใส่ถุงเท้า
ทำให้ไปสายไป 15 นาทีเลย
ขากลับต้องรอรถเมล์ตั้งเกือบครึ่งชั่วโมง
ระหว่างรอ มีสาย 73ก (ที่ไปมหาลัยได้) ผ่านมาเยอะแยะ
โอ้วรถเมล์นี่มันยังไง ที่รอกลับไม่มา ที่ไม่ได้รอกลับมาบ่อยๆ
พอกลับมาถึงบ้านก็เลยหิวมากกกกกกกกก
เลยกินไปเยอะ 55 ก็มันออกกำลังกายไปเยอะนี่ February 02 จบแล้วอัพสเปซเมื่อวันก่อนแล้ว แต่ไม่รู้ยังไงมันดันไปอัพขึ้นของน้องเรา
คงเพราะน้องเรามาเล่นช่วงที่เราอัพอยู่พอดี ก็เลยไปขึ้นของน้องซะงั้น
---------------
โอ้ว ในที่สุดสปีชครั้งสุดท้ายของเทอมนี้ก็จบสิ้นกันไปเสียที
ครั้งนี้เราพูดเรื่องภาคจูโกะขุ จังหวัดฮิโรชิมา ก็พูดประมาณคนท้ายๆ เลย
ตอนท้ายคาบอ.อิไมก็บอกว่าทุกคนทำดีขึ้น
โอ้ว ศิยารัตน์(โตะ) กะ พิริยา ไทเฮนโยะขุเดคิมาชิตะโย้ๆๆ โอเมเดโตๆๆ
ส่วนพัชราพรรณ เค้าก็ชมว่าสวย (เอ๊ะไม่ช่าย)
เค้าบอกว่ารูปใหญ่ดี (เปลืองหมึกว่ะ) แต่ว่าใช้สไลด์ไม่ค่อยเป็น เลยไม่ค่อยเห็น
----------------
คราวนี้ เรื่องวุ่นๆ ของอาทิตย์นี้ก็หมดไปแล้ว ทั้งคิคิโทริ อีเลม สปีช สอบลีลาศ
อีเลมคราวนี้คิดว่าทำได้ดีกว่าครั้งที่แล้ว ขอให้คะแนนออกมาดีๆๆ เห้อะ
จะได้ลบล้างกะวิชาอย่างแมนจีโอได้บ้างอ่ะนะ
----------------
--แฮปปี้เบิร์ธเดย์จัน กะ พี่แก้ว โอ้ววันนี้หิมะตกๆๆๆๆๆๆๆๆ
--เด๋วนี้ไม่มีความรู้สึกอยากซ้อมเปียโนเลยอ่ะ เป็นไรไม่รุ
--โอริกามิ๊วันนี้หนุกมาก |
|
|
