Patcharaphan's profile★TiBBy TiBBaDee★PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
October 30 เปิดเทอมวันแรกโอ้วว วันนี้ก็เป็นวันที่เปิดเทอมวันแรก รีบไปแต่เช้าเลย เพื่อไปขอสถาบันภาษาเรียน Grammar writing กับ Eng in Act แต่เค้าก็ไม่ให้เรียน ถึงแม้ว่าเราจะสวยแค่ไหน ก็เพราะว่าเราเพิ่งอยู่ปี 2 เค้าก็เลยอยากให้พี่ปี 4 เรียนก่อน โอ้ว ก็ไม่เป็นไรๆ เด๋วปี 4 มาลงใหม่ก็ได้
แล้วก็เลยไปหอกับดาวกับพี่แก้ว เพราะว่าห้องคอมคณะมันคงเต็ม สรุปแล้วก็ลดอีเลมไป แล้วก็เพิ่มมิตโต ไฟแนนซ์ ว่ายน้ำ ลีลาศ สังคีตนิยม(เราคงชอบวิชานี้มากๆแน่เลย) ไม่รู้จะไหวป่าวเนี่ย แต่ก็ต้องลองดูอ่ะแหละ
แล้วตอนเย็นก็ไปว่ายน้ำ แต่รู้สึกว่าไม่ค่อยจะได้ว่าย เพราะเกาะโฟมคุยกันตลอด แต่ไม่เป็นไรๆ แค่นี้ก็ผอมได้เพราะว่าน้ำมีแรงต้าน 55
ดีใจๆ พรุ่งนี้ไม่สอบอิไมอิเคะ 555 อิไมอิเคะกลายเป็นชื่อวิชาไปแล้ว
October 29 จะเปิดเทอมแล้วพรุ่งนี้จะเปิดเทอมแล้ว
ขี้เกียจจังเลย
ขี้เกียจทั้งเรียน
ขี้เกียจบงทะเบียน
ขี้เกียจคัดคันจิ
และขี้เกียจอื่นๆอีกมากมาย
ง่ะ October 28 Why I decided to study JapHey,Did you guys know the reason why I decided to study Japanese?
If you guess that I was interested in Japanese idols or something like that,you're totally wrong...I didn't like any single Japanese singer back then...
Well,The reason I chose to study Japanese was that...
I loved Pocky,,,and yes,I mean Gulico Pocky,the snack that we're eating since we were very young
but this Pocky I like is different from ordinary pocky... I like Japanese Pocky,you know,the one that's very delicious and the packing is so wonderful
You may think that I'm crazy (Well,I also think that I'm crazy)
But I love it anyway
I love to collect the pocky boxes,,I have my collection in my room
Ohhhhh Pocky Pocky Pocky October 27 Haha no tanjoubiโอ้วว วันนี้เป็นวันที่ปิดเทอมวันสุดท้ายแล้ว ปิดเทอมนี้ก็เหมือนทุกปิดเทอม ก็คือยังทำอะไรไม่เสร็จซักที ครอสติชนี่ก็ทำมาประมาณปีนึงแล้วก็ยังไม่เสร็จ หนังเกาหลีที่มีคนให้ยืมมาก็ยังไม่ได้ดู แต่อย่างน้อยก็อ่านหนังสือไปได้ตั้งหลายเล่มนะ
กิจกรรมที่เราชอบทำเป็นพิเศษช่วงนี้ก็คือดูทีวีช่อง 34 มะจัง 55 ก็เป็นเพลงเก่าๆ อ่ะ อย่างช่วงอาทิตย์นี้ก็ได้ดูเพลงของ Raptor สมัยเด็กมากๆ โอ้ว หลุยส์ตอนเด็กน่ารักมากๆ แล้วก็ยังได้เห็นนางเอก MV ตอนเด็กๆ ที่ตอนนี้กลายเป็นนักร้องหรือดาราดังไปแล้ว อย่างเช่น พลอย-เฌอมาลย์ ชมพู่-อารยา ไบรโอนี่ มิเชล- แจมป์ และอื่นๆ อีกมากมาย หลายคนอาจจะหาว่าเราบ้าที่ดูอะไรอย่างงี้ แต่มันก็หนุกแล้วก็ตลกดีนะ ที่ได้ย้อนดูอะไรเก่าๆอ่ะ
พรุ่งนี้ก็เป็นวันเกิด 50 ปีของแม่เราเอง วันนี้ก็มีของขวัญกลับมาบ้านตามประสาแม่ของคนสวย มีเค้กช็อคโกแลต เค้กอัลมอนด์แล้วก็ขนมชั้นมาให้กินด้วย โอ้ว
วันนี้แม่พูดอะไรที่ทำให้เราดีใจมากเลยแหละ
ก็เมื่อวันจันทร์ที่เราไปทำสีผมอ่ะ แม่เป็นคนซื้อสีที่แม่ใช้มาให้ เพราะว่าแม่บอกว่ามันไม่ทำให้ผมเสีย แต่สีที่แม่ซื้อมามันก็ไม่ติดผมเราอ่ะ อาจจะเป็นเพราะมันเขียนว่าเป็นสูตรปิดผมขาวอยู่ข้างกล่องอ่ะ จากวันจันทร์เป็นต้นมา เราก็ส่องกระจกแล้วก็ถามแม่ทุกวันว่า "เห็นสีมั้ยๆๆ เห็นสียังๆๆ" วันนี้แม่เราเห็นเราถามอีกก็เลยบอกว่า "คราวนี้เป็นความผิดแม่เต็มๆเลย แต่ก็ไม่เป็นไรเนอะ"
เราดีใจเพราะว่าปกติแล้วเราจะถูกทำให้คิดว่าพ่อแม่ถูกเสมอ เราเลยเป็นคนไม่เถียง แต่วันนี้มาได้ยินแม่พูดอย่างงี้เราก็เลยดีใจมาก
แม่เราจะคอยตามใจเราตลอดอ่ะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียนสายศิลป์ เรียนอักษร หรือว่าทำกิจกรรม อย่างทำเชียร์ ถึงพ่อเราจะอยากให้เข้าเตรียม เรียนสายวิทย์ เรียนนิติ และไม่ให้เราทำเชียร์ แม่ก็จะบอกให้เราเรียนและทำกิจกรรมที่เราอยากทำแล้วก็ทำให้ดีที่สุด อยากไปเที่ยวไหนหรือซื้ออะไรส่วนใหญ่แม่ก็ให้ จะมีไม่ให้เรื่องเดียวก็คือเรื่องที่เกี่ยวกับความปลอดภัย อย่างเช่นกลับบ้านเอง หรือว่าขับรถ ซึ่งเรามาคิดๆดูแล้วว่าเราก็ไม่ควรจะไปงอนอะไรเรื่องนี้เลยเนอะ พอถึงเวลามันก็ได้เองแหละ
ก็ขอให้แม่มีความสุขมากๆนะฮะ (บ้านเราจะพูดอย่างงี้กัน เราจะเรียกแม่เราว่าแม่หา แม่ก็เรียกเราว่าติ๊บหา) แล้วพรุ่งนี้ไปกินข้าวกัน เย้ October 25 ซิซเต้อหูดตอนนี้ก็อ่าน Girls in Pants : the Third Summer of the Sisterhood จบแล้ว
โอ้ว สนุกอ่ะ เราว่าอ่านไปๆ แล้วมันก็ได้อะไรเยอะเหมือนกันนะ ไม่งั้นเค้าคงไม่เอามาให้อ่านเป็นหนังสือนอกเวลาตั้ง 2 เทอมหรอก
summer นี้ก็เป็นครั้งสุดท้ายที่ทั้ง 4 คน (Tibby Carmen Lena Bridget) จะอยู่ด้วยกันก่อนแยกย้ายไปเรียน College
จะเล่าตอนที่เราชอบของแต่ละคนให้ฟังนะ
มีตอนนึงที่เล่าผ่านมุมมองของ Tibby ว่าการลาจากและการเปลี่ยนแปลงมันเป็นสิ่งที่เศร้าโดยเฉพาะสำหรับคนที่รู้จักกันมาตั้งแต่ก่อนเกิด และอยู่ด้วยกันมาตลอด 18 ปี อนาคตก็เป็นสิ่งที่น่ากลัว คำสัญญาว่าจะมี "เรา" อยู่ด้วยกันเสมอมันก็ไม่ใช่อะไรที่แน่นอน Tibby จึงเลือกที่จะอยู่กับอดีตมากกว่าที่จะมองหาอนาคต (โอ้วชื่อก็เหมือนเรา แล้วยังคิดอะไรคล้ายๆเราอีกเนี่ย) แต่สุดท้าย Tibby ก็คิดได้อ่ะนะว่าเราก็ไม่ควรจะมองอะไรหรือทำอะไรให้มัน strict เกินไป ควรปล่อยให้มัน flexible (เอามาจากในหนังสือไม่รู้ว่าจะแปลว่าไรดีอ่ะนะ) แล้วเราก็จะมีความสุข
แล้วก็ตอนที่ Bridget ไปเจอ Eric ที่ไปเป็นโค้ชที่ค่ายฟุตบอลเหมือนกัน (ซวยมั้ยล่ะ 55) ก็สุดท้ายก็กลับมารักกันเหมือนเดิม แต่ก็ไม่เหมือนคราวที่แล้ว เพราะคราวที่แล้วเริ่มต้นจากจุดสุดท้าย แต่คราวนี้เป็นการเริ่มต้นจากจุดเริ่มต้น
Chirstina แม่ของ Carmen ท้องกับ David สามีใหม่ Carmen ก็ยังไงอ่ะ อิจฉาล่ะมั้ง ก็เลยทำประชดด้วยการเปลี่ยนที่เรียนมาเรียนใกล้ๆบ้าน แต่พอ Christina คลอดลูกออกมาแล้ว Carmen ก็คิดได้ว่าทำไมตัวเองต้องเกลียดคนอื่นตั้งแต่เค้ายังไม่เกิดมาด้วยซ้ำ แถมยังตั้งชื่อน้องเหมือนชื่อดาราที่ตัวเองชอบอีกตะหาก
Lena ก็พยายามจะสอบชิงทุนไปเข้าโรงเรียนศิลปะเพราะว่าพ่อแม่ไม่สนับสนุน ถึงแม้ว่า Lena เป็นคนเศร้าๆแล้วก็เงียบๆ แต่ก็ได้เข้าใจความรู้สึกของคนแต่ละคนที่ตัวเองวาดรูปไว้ แล้วสุดท้ายก็ได้วาดรูปตัวเอง แล้วก็เข้าใจตัวเองในที่สุด
ตอนก่อนจะจบ Summer ทั้ง 4 คนก็ได้ไปเที่ยวทะเลกัน ทุกคนก็สังเกตว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงไปมาก มีโทรศัพท์จากแฟนแต่ละคนมาตลอด ตอนกลางคืนแต่ละคนก็เหงาอยู่ในห้องตัวเองและก็ตัดสินใจออกมาข้างนอก แล้วก็มาเจอกัน แสดงว่าทุกคนก็รู้สึกเหมือนกัน เศร้าเนอะ Tibby ทำหนังเกี่ยวกับเพื่อนๆไปเพื่อเป็นของขวัญก่อนที่จะจากกัน ก็มีภาพนึงเป็นภาพที่ทั้ง 4 คนตอน 7 ขวบ จับมือกันเล่นคลื่น ซึ่งก็เหมือนกับสิ่งที่พวกเขาเล่นกันเมื่อเช้า
October 23 23 ตุลาวันนี้ก็เป็นวันที่ 23 ตุลาคม หรือว่าเป็นวันปิยะมหาราชนั่นเอง
เราก็ต้องไปถึงมหาลัยแต่เช้า ตื่นประมาณเกือบๆ ตี 5 แล้วก็ไปถึงคณะตี 5 ครึ่ง
ไปถึงก็ยังไม่มีใครมา ซักพักก็ทยอยๆ กันมาทั้งพี่ทั้งน้อง
แล้วก็ไลน์แถวไปที่สนามหน้าพระรูป เพื่อทำรูปพระเกี้ยวยักษ์
เรากะเพื่อนก็รออยู่ข้างสนาม พอน้องๆถวายบังคมเสร็จ เราก็ขึ้นรถเมล์เพื่อไปสนามเสื่อป่า
โอ้ว น่ากลัวมาก เพราะคนขับไม่ยอมปิดประตูรถเมล์ แล้วก็เบรกๆอยู่นั่นแหละ
พอไปถึงก็ไปจัดแถว แล้วเดินอ้อมเพื่อไปไหว้พระบรมรูปทรงม้า
แล้วก็นั่งรถเมล์แบบเดิม กลับคณะ
โอ้วตอนเย็นไปทำสีผม แถวบ้านมา แต่สีไม่ออกง่ะ ยังดำสนิทอยู่เลย
แม่อุส่าห์ซื้อสีน้ำตาลทองมาให้นะ ขนาดพี่คนทำยังบอกเลยว่าหยิบสีผิดอ้ะป่าว 55 October 22 งานหนังสือโอ้ววว วันนี้ก็ไปคณะมา เพื่อไปประชุมเรื่องงานวันปิยะ วันพรุ่งนี้
แดดแรงโคดอ่ะวันนี้ ไปถึงก็บ่ายโมงพอดี เพื่อนๆก็มากันแล้ว
กว่าจะได้ประชุมกันก็บ่าย 2 ได้มั้ง ประชุมเสร็จภายใน 15 นาที 55
เสร็จแล้วก็ไปงานหนังสือกันกับปอแก้วและเตเต้
โอ้วว คนเยอะโคดเลย ก็เลยต้องเดินตามกระแสไป 55
ได้หนังสือมา 3 เล่ม ก็มี Another Dream Begins ของ AF3
สมุดปกดำกับใบไม้สีแดง ของ วินทร์ เลียววาริณ
แล้วก็ Size 12 is not fat ของ Meg Cabot
แล้วก็เดินๆต่อไป ซัก 4 โมงกว่าๆ ก็เมื่อยกันมาก เลยกลับ
โอ้ววว พรุ่งนี้ต้องไปถึงคณะตี 5 ครึ่ง
ขี้เกียจตื่นอ่ะ แต่ก็อยากไป เพราะปีที่แล้วเราไม่ได้ไป
โอ้ววว ชอบเรื่อง Princess Hours จังเลยอ่ะ
รู้สึกว่าตัวเองหน้าคล้ายๆนางเอกอีกแล้ว อิอิ October 21 ไวโอลินในที่สุดเมื่อวันพฤหัสก็ได้เรียนไวโอลินซะที
ความจริงเราก็ชอบไวโอลินมานานแล้ว ไม่ดิๆ ความจริงของความจริงคือเราก็ชอบเครื่องดนตรีทุกอย่าง แต่ไวโอลินนี่ก็ชอบมากเป็นพิเศษ อยากเล่นให้เป็น ถ้าเล่นเป็นแล้วมันดูฮิโซ แล้วพอวันจันทร์ครูมาชก็โทรมาพอดี เราก็เลยถามว่าครั้งต่อไปเรียนไรดีอ่ะ ครูมาชก็บอกว่าอยากเรียนไรแปลกๆอย่างไวโอลินมั้ย เราก็เลยรีบบอก อยากเรียนๆ ก็เลยได้เรียน แต่ก็เรียนแค่ครึ่งชั่วโมง เพราะว่าครูมาชให้ทวนเพลงเปียโนเพลงเก่าๆอีกครึ่งชั่วโมงด้วย
เรียนก็หนุกดีอ่ะแหละ แต่ว่าเมื่อยมากๆเลย ทั้งคอ แขน มือ สีก็ไม่ค่อยโดนสายด้วย 55
วันศุกร์ก็อยู่บ้านเฉยๆอ่ะนะ ก็อ่านซิซเตอร์หูดภาค 3
สนุกดีๆ ชอบเรื่องนี้เพราะมีตัวละครชื่อ Tibby แปลกมั้ยล่ะ ไม่เคยเห็นฝรั่งชื่อนี้มาก่อน
แล้วก็เป็นเรื่องที่เราต้องอ่านตอนเรียนอังกฤษปี 1 2 เทอมเลยด้วย อ่านไป 2 เล่มแล้ว
ส่วนวันนี้ก็ไปว่ายน้ำที่เดอะมอลล์บางกะปิกะดามา
อยากเล่นสไลเดอร์ๆๆ ดาไม่ยอมเล่นด้วยอ่ะ
แล้วพ่อก็กลับมาแล้ว ซื้อป๊อกกี้มาเต็มเลย อิอิ October 18 สวนลุมวันนี้ไปเที่ยวมากะเพื่อนที่โรงเรียน ก็มีแพร จูน แน็ต เสาว์ แป้ง อิ๊ก และก็เรา
นัดกันที่นิติตอน 8 โมงเช้า เราก็ไปถึงคนแรก เพราะออกจากบ้านไปกะป้าตั้งแต่เช้า
พอมาเกือบครบแล้วก็ไปสวนลุมกัน ไปเจอเสาว์ที่นั่นเลย
ไปถึงก็เดินเรื่อยๆ แล้วก็ไปเล่นสนามเด็กเล่น โอ้วว เราก็เป็นเจ้าหญิง ปีนหอคอยเลย
แล้วก็ถ่ายรูปๆๆ เล่นสไลเดอร์ เล่นชิงช้า ทำให้คิดถึงตอนสิบสี่เลย 55 (เด็กกว่านั้นดิ)
แล้วก็นั่งคุยๆ ก็เล่าเรื่องตัวเอง ฟังเพื่อน พูดถึงเพื่อนคนอื่นๆ ในรุ่น
ตอนแรก จะถ่ายหนังสั้นก็ไม่ได้ถ่าย ก็เลยกลับไปสยามกัน
ไปกินโออิชิ ราเม็น เรากินราเม็นเทมปุระ อร่อยมากเลยย
เสร็จก็ไปเดินโบนันซ่า แล้วก็ไปคณะเพื่อไปเอาการบ้านอิเคะอิไม 55
ตอนนี้มีงานล้นตัว ท่วมตัวจนมิดเลย
ก็เพื่อนของเพื่อนจ้างให้ทำงาน Reading เกี่ยวกะอเมกาประมาณ 100 กว่าหน้า
แล้วก็ตอบคำถามบทละ 2-3 แผ่น มี 15 บท ตอนนี้ทำได้ 5 บทเอง
อ่านจนตาค้างเลยทีเดียว แต่ไม่เป็นไร หนุกดี
โอ้วว รู้เกรด เทอมที่แล้วแล้ว ได้ 3.64 รวม 3 เทอม+ซัมเมอร์ ก็เป็น 3.67
โอ้วว ร้ากกก ชมจัง อาจารย์สุภา อาจารย์สมจิตที่สุด
ร้ากกก อิเคะ เจมส์ รองลงมา
(วิชาไทยซีฟกะอินโทรลิธก็ไม่รู้จักรักใครอ่ะนะ55) October 16 ตื่นเต้ลลวันนี้ก็ไปสอบมาแล้ว เป็นการสอบที่ตื่นเต้นที่สุดในชีวิตเลย เท่าที่จำความได้
แต่พอไปถึงที่สอบแล้ว อยู่ๆ ก็หายตื่นเต้นซะงั้นอ่ะ มีเด็กๆมาสอบเต็มเลย
พอถึง 10 โมงครึ่งได้มั้งก็เข้าห้องสอบ คิดว่าโอเคแหละ
อย่างน้อยก็ไม่ลืมเพลงที่ต้องจำก็พอใจแล้ว แล้วฝรั่งที่คุมสอบก็ช่วยเราเยอะเลยอ่ะ 55
เราเป็นคนสอบเกรด 8 คนแรกในวันแรกด้วย ก็ดีจะได้ไม่มีคนเปรียบเทียบ
อ๊ากกกกกก ทำไมสวยเด้ง 5 วิชา โอ้วววว เหลือเรียน 7 หน่วยกิต ช่วยด้วยยย October 15 kyouวันนี้ไปสมัครเรียนญี่ปุ่นที่ Japan Foundation ที่ตึกเสริมมิตรมา
โอ้วว เค้าเปิดให้รับบัตรคิวตอนเที่ยงครึ่ง เราก็ไปประมาณเที่ยงนิดๆ โทรหาออม ออมก็บอกว่าคนเยอะมาก ขึ้นไปแล้วก็โอ้วว เยอะจริงๆ ด้วย ได้คิวที่ 146 เหอๆ ได้ข่าวว่าคนที่ได้เบอร์แรกๆ มารอตั้งแต่ตี 5 ครึ่ง โอ้วว อะไรจะเว่อร์ขนาดนี้
ก็รอๆกันไปถึงบ่าย 2 ได้มั้ง ก็ถึงคิวซะที แต่สรุปก็ได้ลงคอร์สที่อยากลง เหอๆ
สมัครเสร็จแม่ก็ไปทำบัญชีที่ร้านขายยาแถวๆคลองตัน เราก็ไปกินก๋วยเตี๋ยว อร่อยโอ้ว
พรุ่งนี้แล้วอ่า เป็นกำลังใจให้ด้วยนะ
October 13 ใกล้แล้ววว♪อีก 3 วัน♪
---เครียด---
---กลัว---
---ลืม---
---เกิน---
---ผิด---
---เมื่อย---
---มือสั่น---
---เหงื่อตก---
ทำไงดีว้า ทำไมเราเครียดจังเลย
เออ เพิ่งอ่านเรื่อง
All American Girl : Ready or Not จบ
แต่ชอบภาค 1 มากกว่านะ
อันนี้แบบจบแบบไม่คาดฝันมาก
แต่ไม่ใช่แบบหักมุมที่เราชอบหรอกนะ
มันแปลกๆเอ๊ะๆยังไงอยู่นะ
★Please keep your fingers crossed for me★ October 11 ทำไมอาจจะมีหลายคนสงสัยงงงันเป็นแพนด้าตาแตกอยู่ว่า ทำม้ายยย ทำไม เราถึงจะต้องจริงจังจริงใจกะการสอบเปียโนครั้งนี่เป็นอย่างมาก ถึงกับยอมไม่ไปเที่ยวสัตหีบกะเพื่อนๆ แล้วก็ไม่ออกจากบ้านไปว่ายน้ำหรือไรเงี้ย วันนี้เราก็จะมาตอบปัญหาข้อสงสัยของทุกคนให้นะ สาเหตุที่การสอบเปียโนสำคัญมาก ก็คือ
1.ค่าสอบ โอ้วววว ค่าสอบเกรด 6,100 บาทเหอะ ไม่ได้ตาฝาด ไม่ได้เติมศูนย์เกินไปตัวนึงหรอก แพงเว่อร์เนอะ สอบแค่ 20 นาที นี่ยังไม่รวมค่าเรียนนะ เรียนคอร์สละประมาณ 7,000 ปีนึงก็เกือบ 30,000 เข้าไปแล้ว เหอๆๆ
2.เสียเวลา ก็ปีนึงเรียนแค่ 4 เพลง ซ้อมวนไปวนมาอยู่แค่เนี้ย เมื่อก่อนก็ไม่ได้ซ้อมอะไรมาก เพราะว่าแค่เรียนกะเชียร์นี่ก็จะไม่มีเวลาอยู่แล้วอ่ะนะ แต่ว่าตอนนี้มันใกล้เต็มที ก็เลยต้องซ้อมอย่างหนักมาก เลยไม่ได้ทำอะไรบางอย่างที่อยากทำ อย่างเช่นไปทะเลเป็นต้น
3.ไม่อยากทำให้ใครผิดหวัง เสียดายตังค์พ่อแม่ และไม่อยากให้ครูผิดหวังเพราะอุส่าทนสอนเรามาตั้งปีนึง แล้วเราก็เหมือนเล่นไม่ได้ ซ้อมไม่ได้มาตลอด ครูก็ยังตั้งใจสอนอยู่อ่ะ จนเล่นเพลงของเราได้ด้วยเลย ตอนนี้ก็สอนเราเพิ่มขึ้นอีกเป็นอาทิตย์ละ 2-3 วันเลยอะ
4.เราสวย
หวังว่าทุกคนจะเข้าใจเรานะ โดยเฉพาะเหตุผลข้อ 4 แล้วก็ช่วยเป็นกำลังใจให้เราด้วย นี่เกรดสุดท้ายแล้ว ที่นับเป็นตัวเลข (เกรด8) ยังมีระดับที่เรียกว่า PC และสูงๆขึ้นไปอีก ประมาณนี้ แต่ถ้าเราสอบก็คงเครียดตายไปเลย
เฮ้อออ ปีที่แล้วสอบเกรด 6 ยังไม่เครียดเท่านี้เลย จำได้ว่าก่อนสอบไปญี่ปุ่นมาอาทิตย์นึงกลับมาก่อนสอบ 2 วัน เหอๆ October 09 ดูหนังวันนี้ไปดูหนังกะพี่แก้วแล้วก็ดาวมาที่เซ็นทรัลลาดพร้าว โอ้วก็เพราะว่าใกล้บ้านสวยกะพี่แก้ว (มากกว่าสยาม)
นัดกันเที่ยง แต่สวยกะดาวไปถึงตั้งแต่ 11 โมงกว่าๆ เพราะว่าสวย แล้วก็เลยไปจองตั๋วกันก่อน ดูเรื่อง Cars (พี่แก้วอยากดูกู่เทียนเล่อกะเด็กน้อย) แต่ 2 เสียงที่สวยกว่าก็ชนะ ก็เลยได้ดู Cars ในที่สุด 55
เที่ยงก็เจอพี่แก้วแล้วก็ไปกินฟูจิกัน โอ้วอร่อย สวยกินเทมปุระ แต่ก็ได้แย่งกินเห็ดเข็มทอง ซูชิ ข้าวหน้าหมู โซบะเย็น และอื่นๆ
กินเสร็จก็ไปเดินรอเวลาหนังที่ชั้นใต้ดิน ไปเล่นเกมกลองด้วย ดาวเล่นเก่งมากเลย สวยได้แต่ยืนดู 55
ถึงเวลาดูคาร์ คนหน้าโรงหนังก็ไม่ยอมให้เข้าไปซักที ไปตั้ง 2 รอบ แถมขอเค้าแลกเหรียญไปเล่นเกมด้วย ไม่เห็นตลกเลยแต่พี่แก้วกะดาวก็ขำสวยมาก
ซักพักคนนั้นก็เดินออกมาตามให้เข้าไปได้ หนังหนุกมากเลย ชอบตั้งแต่หนังสั้นเกี่ยวกับนักดนตรี โอ้ว
แล้วภาพแอนิเมชั่นก็ติ๊บมากๆ สวยเหมือนนางเอกในเรื่องเลย คะฉ้า..(อย่างงี้ป่าวอะ ลืมละ)
ดูเสร็จก็ไปกินไอติมเสวนเซ่น พี่แก้วเลี้ยง อร่อยมากเลยยยยยยย
จบ
สรุปว่าวันนี้หนุกมาก วันหลังไปกันอีกนะ
October 07 ไปเที่ยววันนี้ไปเที่ยวมากะธหนู แม่ธหนู คนญี่ปุ่นที่เป็นอาจารย์มาคณะวิทย์ แล้วก็ลูกศิษย์ของแม่ธหนู
โอ้วว หนุกดี ไปที่เมืองโบราณ สมุทรปราการ ก็หนุกดี ตอนแรกๆ ลงไปถ่ายรูปเยอะเลย
ส่วนหลังๆก็นั่งดูอยู่ในรถเฉยๆ เพราะว่าคนญี่ปุ่นร้อน (ก็เค้าเป็นคนซัปโปโร เจออากาศเมืองไทยเลยร้อนเลย)
แล้วอีกซักพักก็เลยออกจากเมืองโบราณเลย แล้วก็ไปกินข้าวที่นิคมอุตสาหกรรมบางปู
เป็นอาหารทะเล ก็โอเคแต่ว่าก็ยังกินไม่ได้เยอะเท่ากับปกติเลย 555 แต่ใกล้ละ กินไอติมได้แล้ว
จากนั้นก็กลับกรุงเทพฯเลย มาถึงบ่ายโมง (นอนอยู่ตื่นมาถึงจุฬาแล้ว โอ้วตกใจมาก ตอนแรกนึกว่าจะถึงเย็นๆ)
แล้วอาจารย์ชาวญี่ปุ่นก็กลับญี่ปุ่นเย็นนี้เลย ตอนนี้คงถึงสุวรรณภูมิแล้ว
โอ้ววว วันนี้สนุกมาก มาถึงกรุงเทพฯแล้วก็ไปสยามต่อ ไปถ่ายรูปติ๊กเกอร์ แล้วก็ซื้อหนังสือ
ดีใจมากที่เจอธหนู ธหนูถึงแม้ว่าจะไม่สวยหน้าสิว แต่ก็ใจดี แกะปลาให้ด้วย
แล้วจะรอรูปนะจ๊ะ
October 06 สิ่งเก่าวันนี้ได้ไปดูไดเก่าของตัวเองที่ Gulife (http://mean-bear.gulife.com )
ก็เป็นไดที่สวยเขียนเอาไว้ตั้งแต่ตอนปี 1 อ่ะนะ
แล้วก็เลิกเขียนไปช่วงปลายๆปี เพราะตอนนั้นเว็บมีปัญหามั้ง
รู้สึกว่าตอนนั้นเขียนอะไรดีๆได้เยอะเลย แล้วก็เขียนมีสีสัน มีรูปด้วย
อีกอย่างนึงที่เป็นสิ่งเก่าๆที่สวยติดอยู่ก็คือเพลงเก่าๆนั่นเอง
นั่งโหลดมาฟังตลอด โดยเฉพาะของ RS สมัยประถม
ความจริงสิ่งเก่าๆ มันก็อาจจะดีเหมือนกัน
แต่ถ้าเรายึดติดมากเกินไป ก็คงจะไม่ดี
สิ่งใหม่ๆ ถึงมันอาจจะดูไม่ดีในตอนแรก
แต่พอนานๆ เข้ามันก็จะเป็นสิ่งเก่าๆที่เรายึดติดก็เป็นได้
เพราะฉะนั้นเราก็จะพยายามค้นหาสิ่งใหม่ๆ เพื่อนใหม่ๆ
แต่ก็ยังไม่ลืมสิ่งเก่า หรือเพื่อนเก่า
วันไหนถ้าเรามาดูมัน หรือได้มาเจอกัน เราจะได้มีความสุข
แล้วก็คิดถึงวันเก่าๆ ไง
ปล.ปวดแขน ปวดมือมาก ขี้เกียจซ้อมแล้วด้วย
ปล.2เด๋วพรุ่งนี้ไปเมืองโบราณ วันจันทร์ไปดูหนังด้วย October 04 ความสวยเป็นพิษโอ้ว ตอนนี้สวยอยู่ในช่วงป่วย เป็นอาหารเป็นพิษมั้ง ไม่รู้สิ ก็ไม่ได้กินอาหารที่สกปรกเลยนะ แต่ก็คงเป็นเพราะกินเยอะไป จนมันจุกละมั้ง
แต่สาเหตุอีกอย่างนึงที่เป็น ก็อาจเป็นเพราะความสวย หรือไม่ก็ความตัวเล็ก บอบบางแน่เลย
แต่เมื่อวานได้นอนตั้งแต่ 2 ทุ่ม-9โมง ตอนนี้ก็เลยดีขึ้นมากๆ แล้วล่ะ ขอบคุณเพื่อนๆมากโดยเฉพาะดากับดาวนะจ๊ะ
เมื่อวานถึงแม้ว่าจะป่วย สวยก็ไปกินข้าวกับเพื่อนๆที่ Sizzlers ตอนแรกแม่จะไม่ให้ไปแล้ว แต่มันอยากไปจริงๆนี่ ก็เลยอ้อนวอนจนให้
ขึ้นรถไฟฟ้าก็อ้วกอ่ะ โอ้วอายจริงๆ เลย แต่ไม่เป็นไร มีความสวยบดบัง และพี่ยามที่สถานีก็ใจดีมากๆ
พอไปถึงสยามก็รู้สึกดีขึ้นมากๆ แต่ว่ากินได้น้อย กินปลา (ปกติไม่เคยกินปลา ชอบกินอะไรที่มันเป็นเนื้อๆ)
จนอ.ชมจังแปลกใจที่เห็นสวยตักสลัดมาน้อยมากๆ 555
แล้วก็ไปถ่ายรูปสติ๊กเกอร์กับดาว โอ้วสวยมาก จากนั้นก็ไปอโศกสมัครห้องสมุด แล้วก็สมัครเรียน
โอ้วว ถึงแม้ว่าจะยากลำบาก แต่ก็สนุกมากๆเลยล่ะ ถ้าไม่ได้ไปก็คงเสียดายมากๆ October 01 เพลงไม่มีไร วันนี้แค่ได้ดูเอ็มวีเพลงนี้
ใจน้อย น้อยใจ ของ อนัน อันวา
ใครจะโทรมา ถ้าเราไม่โทรไป
ไม่มีใครมีใจนึกถึงเรา
ใจลอยคนเดียว นั่งฟังเพลงเบาเบา
เค้าคงจะลืมเรากันหมดแล้ว
* เราไปทำให้ใครใคร ไม่พอใจหรือเปล่า
ทำไมเราไม่มีคนใส่ใจ
** คนใจน้อยมันเกิดอาการน้อยใจ
เป็นส่วนเกินที่ใครใครก็ไม่ต้องการ
เพื่อนคนนี้คงไม่มีความสำคัญ ถูกคนลืมไปวันๆ
ไม่มีคนไหนเข้าใจหรอก
( ขนาดเธอยังลืมกัน ไม่มีคนไหนเข้าใจหรอก )
เธอคงลืมเบอร์ หรือ เธอคงมีใคร
ที่เธอจะโทรไปไม่ใช่เรา
ใจยังรอฟัง เสียงเธอเพียงเบาๆ
หรือเธอจะลืมเราอีกคนแล้ว
|
|
|
