Window Live (ดีนะที่ไม่แปลว่า หน้าต่างมีชีวิต)

     Publish entry = ประกาศข้อมูล

 

Facebook (สมุดหน้าค่า ๕๕)

     suggested friend = คนที่อาจจะเป็นเพื่อนของคุณ

     wall = กระดานข้อความ (ไม่แปลว่า "ผนัง" ก็ดีละล่ะ)

     was tagged = ถูกปักชื่อ (อันนี้ไม่ไหวแล้วอ่ะๆๆๆ)

     แล้วเวลาใครแอ๊ดใคร ก็เขียนว่า "เป็นเพื่อนกันแล้ว" ฮาๆๆๆ

     what are you doing right now? = ตอนนี้คุณกำลังทำอะไรอยู่ (ก็แปลถูกแต่มันแปลกๆป่ะ)

     poke = สะกิด

 

เอาเถอะ

 

เดือนนี้คนเกิดเยอะจัง แต่ยังไงคนเกิดเดือนเก้าก็สวยที่สุดแหละ

วันนี้วันเกิด คิมยอนจิน ก็กินนาเบะกัน แล้วก็เค้ก แล้วก็เครป กินเยอะโคดๆ

ยอนจินเป็นคนน่ารักไม่ค่อยพูด แต่เก่งภาษาญี่ปุ่นโคดๆ

รู้สึกดีที่ได้มากินข้าวและเซอร์ไพรส์ยอนจินอ่ะ อืมมห่ะ

 

อากาศเปลี่ยนแปลง season change โคดดด บ่อย

เมื่อเช้าตื่นมา (ไม่เชิงเช้าหรอก เที่ยง ๕๕) ไม่หนาวเลย แต่ตอนกลับบ้านลมแรงอีกแล้ว

แทบจะพัดพาคนผอมๆ อย่างคนสวยกลับได้เลยแหละห่ะ หุหุ

 

กุมภาแล้วห่ะ

 

นี่คือเค้กที่คนสวย (ช่วย) ทำทั้งหมดห่ะ

 

Nanaho's Birthday 21/1

P'Karn's Birthday 29/1

Yeonjin's Birthday 31/1

 

 

เมื่อวานวันเกิพี่กานต์ห่ะ ทุกคนก็เตรียมเซอร์ไพรส์กันอย่างสนุกสนานมาก

เริ่มที่เลิกเรียนแล้วก็ไปจัสโก้ ซื้ออุปกรณ์ทำเค้ก ก็มีครีม สตอร์เบอร์รี่ แล้วก็เค้กฟองน้ำ

จากนั้นก็ไปอพาร์ทเมนท์หุย (ตอนเดินกลับร้อนมากๆ เห้อ) ไปทำ ปาดครีมๆๆ หั่นสตอร์เบอร์รี่ เขียนชื่อๆ

เสร็จแล้วก็ เดคิอากิริเดส (เบ้นริเดสเน้ ๕๕ คิดถึงตอนทำไมนิจิคิคิโทเรไน่เรื่องไมโครเวฟ)

 

แล้วก็ไปพาพี่กานต์มา โอ้ว เซอร์ไพรส์ พี่กานต์จับไม่ได้ด้วย

แต่ก็น่าสงสารเพราะตอนกลางวันพี่กานต์ต้องนั่งกินข้าวคนเดียว

คนอื่นบอกว่ามีธุระหมดไง เพราะต้องไปซื้อของที่จัสโก้กัน

แต่ว่าเซอร์ไพรส์ก็ต้องอย่างงี้แหละ ตอนแรกก็ต้องมีเศร้าบ้างอะไรบ้างใช่มิ

 

พูดถึงเซอร์ไพรส์ ทำไมเราถึงเป็นคนที่จับเซอร์ไพรส์ได้ตลอดเลยอ่ะ ๕๕

ตอนม.ปลายเพื่อนเขียนการ์ดวันเกิดให้ก็แอบเห็นก่อน

ส่วนตอนปีหนึ่งก็รู้อีกว่าเพื่อนจะไปซื้อเค้กมาให้ โอ๊ว

 

วันนี้ฝนตก ไหลลงที่หน้าต่าง.... ตกหนักมาก

แต่อากาศไม่หนาวมาก โอ้วดีจังเลย มาค้างหอพี่กานต์ห่ะวันนี้

 

เบื่อหออ่ะ

เมื่อวานดูโฆษณา docomo (docomo) เพราะเวลาพูดในโฆษณามันจะเสียงซ้อนกัน ๕๕

แล้วคนในโฆษณาก็บอก おじいちゃん、もうすぐ春だね

เราก็หันไปถามพี่กานต์ว่า "หรอวะ" ๕๕ ฮารุบ้านแกหรอ

 

แล้วอาจารย์ก็บอกว่าวันที่ 3 เดือนกุมภาเนี่ยจะมีประเพณีปาถั่วแล้วก็กินซูชิ

เพื่อแสดงให้เห็นว่าฤดูใบไม้ผลิมาแล้วอะไรยังไง

 

ประเทศญี่ปุ่นเร็วไปไหน นี่ยังไม่ถึงช่วงที่หนาวที่สุดเลยได้ข่าว

 

 

หนาวห่ะ หนาวว

 

วันนี้มีงานฉลองวันเกิดนานาโฮะคุณเมทที่รัก (หรอ) ๕๕

ก็แบบน้องไดกก็คะยั้นคะยอจะเซอร์ไำพรส์เค้กเหลือเกิน

แล้วแบบ ก็ขี้เกียจไปซื้อของเพราะมันหนาวไม่อยากออกไปไหนเลย

ตังก็ไม่มี แถมโนเรียวขุในการทำอาหารนี่ก็มีมากมายเหลือเกิน

 

แต่ว่าทำไปทำมาก็สนุกดีแฮะ

แบบ ฮิซาชิบุรินิ เล่นกับไดอาน่าและอื่นๆ คิดถึงตอนมาแรกๆที่ตัวติดกันตลอด

แล้วตอนทำเสร็จก็ โอ้ว เราทำได้ด้วย สนุกดีเหมือนกัน เย้

 

ตอนให้เค้ก นานาโฮะก็็บอกว่าทิบบี้นี่เธอทำเองจริงหรอไรงี้ ไดอาน่าทำคนเดียวเธอนั่งดูใช่มั้ย

โอ้วว แหม ไม่น่าเชื่อช่ายมั้ยล่ะ ว่าคนสวยอย่างคนสวย (แปลว่าไร) จะทำเค้กได้เหมือนกัน เย้

 

เมื่อวานไปกินอาหารไทยกะนามิและเพื่อนๆมา

อร่อยๆๆๆๆๆๆๆๆ พี่กานต์บอกว่าอร่อยกว่ากินที่เมืองไทยอีก เอ๊ะยังไง ๕๕

 

ตอนนนี้ดู yamada tarou monogatari หรือ เทพบุตรถังแตกที่เคยฉายช่องสาม พี่วิคเอฟโฟร์เล่นอ่า

อันนี้ภาคญี่ปุ่นนิโนะมิยะ อาราชิเล่น โช เล่นเป็นเพื่อนพระเอกที่รวยๆ

นิโนะหน้าเด็กมากกกกกกกกกกกกกก ตอนเล่นเรื่องนี้อายุ 24 แล้วมั้ง แต่หน้าได้ 17 เองจริงๆอ่ะ

สนุกอ่า ซึ้งทุกตอนเลย แล้วเนื้อหาก็เข้ากับเพลงมาก

"今は名もない蕾だけど一つだけのHappiness"

แต่นางเอก (ใช่นางเอกป่ะ คนที่ชอบทาโร่อ่ะ) แบบแอบน่ารำคาญอ่ะ

 

ตอนนี้อาราชิดังมากกกกก ปีนี้ครบ 10 ปีอ่ะ แต่จุนไม่ค่อยมีละครเลยอ่า

Single ใหม่ believe จะออกเร็วๆนี้ค่า

 

ช่วงนี้ไม่ค่อยอยู่นะค้า โทดน้าถ้าทักแล้วไม่ได้ตอบ

อยากเอาเน็ทญี่ปุ่นกลับบ้านจัง ๕๕

 

ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ ไปเกะกัน คงกลับเช้า คนสวยขอบายล่ะค่ะ

 

โอ้วว ค่าโทรศัพท์เดือนที่แล้ว 3000 ห่ะ โอ้วมายก๊อด เดือนก่อน 600 เยนเองอ่า ทำไมมันเพิ่มเยอะงี้

แต่ก็เออช่างมัน (ไม่ช่างมันแล้วทำไงได้๕๕) ก็เดือนที่แล้วเที่ยวเยอะ ก็มีโทรนอกเครือข่ายเยอะ

แถมยังส่งเมลล์แบบ attach file รูปไปอวดคนโน้นคนนี้อีกว่าชั้นอยู่ที่นี่นะ สวยมากอะไรยังไง

แล้วก็เรื่องเอาเงินรถบัสคืน ต้องเข้าเว็บจากมือถืออีก อันนั้นก็น่าจะเสียหลายอยู่

มิน่าเลย คนสวย แต่ไม่เป็นไร เด๋วต่อจากนี้จะโทรน้อยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แล้ว

 

แถมตอนนี้ยังมีเรื่อง ภาษีไรเนี่ยอีก ตกลงต้องจ่ายป่าววะ เด๋วพรุ่งนี้ให้เรียวดูอีกที

แล้วก็ต้องส่งของให้ก๊อดจิอีก เฮ้อออ ตังกินข้าวจะไม่มีแล้ววววววว

 

ช่วงนี้ไม่มีแรงใจและแรงกายในการทำอาหารเลยจริงๆ กินข้าวข้างนอกตลอด ๕๕

กินขนมเป็นอาหารหลัก ช็อคโกแลตเป็นอาหารรอง ก๊าก

 

แล้วตอนนี้ในห้องก็เรียนเกี่ยวกับอาหารอยู่เนี่ย

เรียนเรื่อง 地産地消　旬産旬消 อืมมม ก็ชอบนะ เทอมนี้ก็สนุกดี หรือชินแล้ว แต่ก็ชินตั้งนานแล้วปะ

นี่มันถึงเวลารึยังที่เราจะ 地球に優しい！！ ก็คือเรียนประมาณว่าให้กินอาหารถิ่นและกินในช่วงฤดูนั้นๆ

แต่แบบ คนสวยจะทำได้มั้ย บทจะอยากกินมันก็อยากกินไปหมดอ่ะห่ะ ๕๕

แล้วเวลาอาจารย์ถามเรื่องการทำอาหารอะไรงี้ คนสวยตอบได้มั้ย? ทำอาหารเป็นมั้ย?

 

ช่วงนี้ทุกคนสนิทกันมากเลย เลิกเรียนก็มาทำการบ้านด้วยกัน เย้

 

เวลานัดเรียวทุกครั้งต้องมีปัญหา จริงๆเลยอ่ะ ๕๕ ทำไมนะ

โอ้วดู 絶対彼氏 (absolutely) จบแล้วห่ะ โอ้วโอ้ววววว

จะเชียร์เจ้านายหรือโรบ็อทดี แต่สุดท้ายหุ่นยนต์ก็คือหุ่นยนต์ยังไม่รู้อ่ะ (แต่หล่อม้ากๆ)

เพราะฉะนั้นเชียร์เจ้านายดีกว่า (แต่ก็ไม่ชอบฮิโระยังไงๆไม่รู้ ๕๕๕ อาจเพราะหน้าคล้ายจุน)

นางเอกคือคนที่เล่นเป็น ยาโยอิ ในเรื่อง attention please ก็น่ารักดีอ่า โก๊ะๆเหมือนกันเลย

 

เมื่อวานดูเมจัง (ที่ฮิโระเล่นอ่านะ) แล้วแบบฟังไม่ค่อยรู้เรื่องเลยยยยย

วันนี้ก็คุยกับโซฟี โซฟีบอกว่าพวกเราสามารถบรรยายเรื่องปัญหาความไม่เท่าเทียมในการแจกจ่ายอาหารในโลกได้

แต่่ดูดราม่าสนุกๆๆ(หรอ)ไม่รู้เรื่อง แต่มันแปลกๆว่ะเรื่องนี้ คล้ายๆ ฮานะคิมิยังไงไม่รู้

เอ่อ พูดถึงฮานะคิมิแล้ว หัวหน้าหอสามอ่ะ มันหล่อตรงไหนวะ หน้าก็แก๊แก่ ๕๕

เห็นเล่นละครหลายเรื่องเลยอะ เรื่อง 絶対彼氏 นี่ก็เล่น เป็นคนที่นางเอกชอบตอนแรก เรื่องเซเลบก็เล่น

 

เอาล่ะ เรื่องต่อไปดูอะไรดีล่ะฮ้า

ไม่ดูโมโม่แล้วอ่ะ ขนาดเอาจุนมาล่อก็ไม่เอา ๕๕

คิดว่าคงดู 山田太郎物語 สนุกมั้ยนะ เพื่อนจุนเล่น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ชิวๆห่ะ

 

เมื่อวานไปทำงานล่าม ก่อนไปก้ตื่นเต้นอะไรยังไงตามประสาคนสวย

เราว่าเราเป็นคนตื่นเต้นง่ายว่ะ ยิ่งแบบเวลาไปทำอะไรใหม่ๆ ไปเจอคนใหม่ๆ

แล้วเป็นคนเข้ากับคนยากรึป่าวนะ?? แต่ถ้าสนิทแล้วก็ค่อยว่ากัน บ้าแบบสุดๆไปเลย ๕๕

 

ชอบงานล่่ามรึป่าว? ก็ไม่รู้ดิ เฉยๆ นะ แต่เมื่อวานแบบง่ายมากๆอ่ะ

คือ เป็นเรื่องเกี่ยวกับคนงานที่จะกลับประเทศ

แล้วต้องกรอกข้อมูลเอาภาษีที่จ่ายไปคืน

แล้วแบบใบกรอกข้อมูลมันก็มีเขียนทั้งภาษาไทยและอังกฤษ

แถมเค้ายังปริ้นท์ภาษาไทยมาให้อีก โอ้วอะไรกันนี่

แล้วคนงานก็อยู่ญี่ปุ่นมาสามปีแล้ว ฟังพูดพอได้

เหมือนไปนั่งกินเงินแท้ๆ เลยคนสวยน่ะ ๕๕

 

ทำงานแค่ครึ่งชั่วโมง แต่ใช้เวลาเดินทางประมาณสองชั่วโมงครึ่ง

ไปกลับก็รวมห้าชั่วโมง เหอๆ นั่งรถไฟแล้วเค้าเอารถมารับอีกที

 

ไม่ค่อยชอบเรื่องโมโม่เท่าไหร่อ่ะ เนื้อหามันแปลกๆ

เหมือนสะท้อนปัญหาสังคมอะไรมากมาย มิใช่แนวๆ ๕๕

ดูจุนอย่างเดียวเลย ๕๕

 

ช่วงนี้ตอนนอนไม่เปิดฮีทเต๋อแล้ว เพราะไรรู้มั้ย

เพราะเมื่อก่อนเราโง่อยู่ตั้งนาน นึกว่าผ้าห่มเป็นฟุตง เหอๆ

พอดีวันนั้นคนเกาหลีมาเล่นที่ห้องแล้วจัดให้

คือก็ด่าหออยู่ตั้งนานว่าทำไมให้แต่ผ้าห่มบางๆ โง่จริงๆเลยเรา

 

แม่ส่งโปสการ์ดมา แม่ไปเที่ยวเมืองมัทสึโมโต้มา

อยากไปบ้างเมืองนี้ รู้มั้ยว่าเพราะอะไร?? ๕๕

 

วันนี้เข้ามาแล้วอาจารย์ให้พูดว่า 新年にあたって抱負を述べる

คนสวยก็บอกว่าอยากเก่งภาษาญี่ปุ่นให้มากขึ้นอะไรยังไง

แล้วก็อยากใช้ชีวิตอย่างมีความสุขทุกวันตามประสาคนสวย

 

แต่นั่นมันไม่จริ๊งไม่จริง (ชั้นโกหกเธอ อันที่จริงอยากให้เธอสนใจ)

ปีนี้คนสวยอยากจะ

 

1.ผอม ความจริงก็อยากผอมมันทุกปีแหละ

แต่นี่รู้สึกว่ามันได้เวลาผอมของจริงของของจริงแล้วอ่ะ

ใกล้เรียนจบ ใกล้ทำงาน และอะไรหลายๆ อย่าง

รวมทั้งเรื่องสุขภาพด้วย เพราะฉะนั้น!!!

 

2.เรื่องภาษาญี่ปุ่น อืมม ความจริงก็อยากเก่งอยากที่บอกในห้องไปนะ

ปีนี้อยากสอบระดับหนึ่งให้ผ่านด้วย

อยากอ่านให้ได้ อยากเขียนให้ดัง อยากฟังให้ได้ อยากพูดให้ได้

 

3.ตามล่าหาความฝัน ฟังดูเหมือนว่าจะไปเอเอฟ

แต่ก็จะเรียนจบไรงี้แล้วอ่ะ ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองอยากทำไรต่อ

อืมมม....ก็หาตัวเองให้เจอว่าอยากทำอะไร แล้วก็ทำให้มันเป็นจริง เย้ๆ

 

以上

 

เมื่อกี๊กะจะเล่าเรื่องนานาเฮียขุซะหน่อย แต่ดันไปเขียนเรื่องอื่นซะยาวเลย

เทอมนี้จะเรียนเรื่องข่าวสารทั่วโลกอะไรอย่างงี้

เข้ามาหลังจากที่สอบอะไรเสร็จแล้วอาจารย์ก็ถาม "ช่วงนี้มีข่าวอะไรบ้าง"

ทุกคนแบบ "ตึง" เพราะไม่ค่อยมีใครที่ดูข่าวหรืออ่านหนังสือพิมพ์ไรงี้อ่ะ

พออาจารย์ถามเราก็ตอบได้คำเดียวเลยว่า "わかりません…"

อาจารย์ก็ถามว่า "あなた、新聞読まないの？" เหมือนแปลกใจมากอ่ะเงี้ยอ่ะ

แต่คุณคิมไรงี้ก็ไม่รู้พอกัน ๕๕๕

 

แล้วพอซักพักอาจารย์ก็มาถามว่า "ที่เมืองไทยตอนนี้มีข่าวเกี่ยวกับเรื่องกุ้งใช่มั้ย"

คนสวยก็ได้แต่มองหน้าอาจารย์แล้วถามว่า "そうですか？"

แล้วอาจารย์ก็เล่าให้ฟังว่าพี่เปาซังเคยบอกว่าเมื่อหลายปีก่อนมีปัญหาเรื่องใส่ปรอทในหัวกุ้ง

 

นี่ทำไมคนสวยไม่รู้ข่าวสารบ้านเมืองเลยเนี่ย สมควรรู้มากกว่านี้มั้ย

ว่าแต่เวลาข่าวนี่มันกี่โมง (รู้แต่เวลาละครกับรายการอาราชิ)

 

พูดถึงรายการอาราชิ วันนี้ก็ได้ดูอีก หลังจากเมื่อก่อนทำไบท์ไม่เคยดู

แต่ตอนนี้ถูกไล่ออกแล้ว โอ้วแต่วันเสาร์นี้มีงานล่ามห่ะๆ

 

ช่วงนี้ไม่ค่อยอยู่หน้าคอมนะ เปิดคอมทิ้งไว้โหลดรวดห่ะ

ดูโมโม่ จุนโคดดดดดดดดดดดดดดดดดดดของโคดน่ารัก

วันนี้เรียนเจ็ดร้อยวันแรกเห้ออออ ไม่อยากเชื่อว่าไม่มีเด็กใหม่เข้ามาเลย (พรุ่งนี้อาจมีก็ได้)

ก็เลยเรียนกันแค่สิบสามคน เหงามาก คนที่แบบฮาๆ ก็กลับไปกันหมดแล้ว

แต่ทิม (แฟนเก่า ๕๕) กับมาร์ตินเห็นยังมาเดินเก๊กอยู่แถวๆ มหาลัยอยู่เลย

 

วันนี้ก็สอบทบทวนหกร้อยอ่านะ อาจารย์ก็บอกอยู่ว่าจะออกเรื่องอะไรบ้าง

โอ้ววว แต่ยากห่ะ เพราะว่าปิดเทอมที่ผ่านมาก็เอาแต่เที่ยวๆๆๆๆๆๆ จนไม่ได้ทบทวน แฮะๆ

คันจินี่ก็เขียนไม่ได้เกินครึ่งอ่ะ ศัพท์บางทีก็เดามั่ว

แต่ไม่เป็นไรเพราะเค้าคงไม่ให้กลับไปเรียนหกร้อยอีกรอบม้างงง ไม่ไหวนะๆ

 

วันนี้ตอนกลางวันเรียวมากินข้าวด้วย หุยบอกว่าเหมือนเด็กเอ๋อ ๕๕

แล้วพอกินไปเราก็บอกว่าเด๋วเราจะไปซากาเอะจะพาเด็กใหม่ไปซื้อมือถืออะไรยังไง

เรียวมีเรียนแต่บอกว่าจะไม่เข้าบอกว่าจะไปช่วยคุยเรื่องมือถือ???

โอ้วมายก๊อดเป็นคนดีมากห่ะ ขับมอเตอร์ไซด์ด้วย เท่มั้ย แล้วก็นัดไปเจอกันซากาเอะไรงี้

แต่พอไปถึงปรากฏว่ามันไม่มีโทรศัพท์ แล้วตอนนั้นเรียวก็ยังมาไม่ถึง

ต้องโทรไปบอกว่าจะกลับกันแล้ว เกรงใจมากๆๆๆๆๆอ่ะ อุส่าห์โดดเรียนแล้วด้วยอ่ะ

 

เสร็จแล้วก็ไปดูอพาร์ทเมนท์ที่หุยกะจะเช่า โอ้วดูดีมากๆๆ

ไว้จัดปาร์ตี้ได้เลย ๕๕๕

 

พรุ่งนี้พี่กานต์กลับแล้วเย้ๆๆ

เบื่อที่ต้องลงไปซักผ้า แล้วแบบว่าคนที่ซักเสร็จ อบเสร็จก็ไม่เอาของของตัวเองออกไปซักทีอะ

วันนี้ต้องเดินลงไปดูสามรอบกว่าเครื่องอบผ้าจะว่าง

แล้วข้างนอกก็หนาวมากเห้อออ ไม่อยากจะย่างกรายออกไปเลย

แบบออกไปแล้วก็ต้องรีบวิ่งลงวิ่งขึ้นเลยอ่ะ ๕๕ เพื่อไม่ให้หนาว แล้วเพื่อผอมด้วย

 

พรุ่งนี้มีสอบของ 700 คันจิเป็นล้าน คือถ้าตกนี่ต้องไปเรียน 600 ใหม่หรอ

ไม่เอานะ อิย้าดะดะดะดะดะ ต้องเรียนอ.โรบ็อทอีกรอบไม่ไหวห่ะ

ว่าแต่ทำไมอาจารย์โรบ็อทนี่สอนทั้ง 600 แล้วก็ 700 เลยอ่ะ

 

ส่วนวิชาอื่นๆ เทอมนี้คนสวยก็เรียน shodo (การเขียนพู่กัน) การวาดรูป sumie

แล้วก็ Japanese in Tourism (Hotel) ก็ตอนนี้รู้สึกชอบเคโกะขึ้นมายังไงไม่รู้อ่ะ ๕๕

 

โอ้ยยยย ช่วงนี้รู้สึกได้เลยว่าไม่มีสารอาหารอยู่ในตัวเลย

ทำไงดี เฮ้ออออ

 

 

นานเท่าไหร่แล้วที่ไม่ได้ 4.00 โอ้ว ตั้งแต่ม.6 นั่นเอง

แต่พอมามหาลัยนี่อะไร เกรดตกรวดเลยห่ะ

 

นี่วันนี้เกรดเพิ่งออกมาห่ะ

Fall Semester 2008

Intensive Japanese 600                                      8 credits     A

Asia and Japan in American Foreign Relations     2 credits     A

Business Japanese                                             2 credits     A

Calligraphy (shodo)                                           2 credits     A

 

โอ้วดีใจ แต่....

มหาลัยเรามันมีเอบวกด้วยว่ะ ๕๕๕ แล้วพี่ลูกน้ำก็บอกว่าเกรดได้ง่ายมาก

แต่ก็ดีใจห่ะ

 

วันนี้หนาวมาก โอ้วไม่ไหวแล้ว ตุ๊ดจะไม่ไหวแล้ว แต่ว่าญี่ปุ่นนี่จะเร็วไปไหน

ตอนนี้ขายเสื้อผ้าฤดูใบไม้ผลิแล้วอ่ะ เร็วไปมั้ย???

 

ช่วงนี้ไม่ค่อยอยากกินอะไรอีกแล้วอ่ะ เฮ้อออ ไม่ดีเลยเนอะคนสวย

โอ้วชอบเพลง 気まぐれロマンティック (เพลงในฮิไฟว์ของเราเอง)

โอ้วชอบ เพราะยังไม่หายบ้า セレブと貧乏太郎 นี่โหลดมาดูอีกรอบ ไม่รอซับแล้วช่างมัน

ดูอย่างงี้จะได้ฝึกญี่ปุ่นด้วย ดีมั้ย หยุดไปสามอาทิตย์รู้สึกลืมญี่ปุ่นไปเยอะมาก (เว่อร์มั้ย) ๕๕

 

ทำไมเรื่อง 流星の絆 ในเว็บสั่งซื้อซีดี เค้าแปลว่า "สายสัมพันธ์ดาวตก" ล่ะ

แปลถูกก็จริงแต่ไม่มีที่ดีกว่านี้แล้วหรอ ๕๕

เรื่องเซเลบนี่ถ้าแปลชื่อเรื่องเป็นภาษาไทยคงประมาณว่า "ยัยตัวร้ายกะนายยาจก" อะไรประมาณนี้ชัวร์ๆ

ก๊ากกกกก ว่าแต่ว่าทำไมเราบ้าเรื่องนี้จัง ตอนนี้ชอบอายะ แล้วจุนหายไปอยู่ไหนๆ ๕๕ เด๋วจุนก็กลับมา

 

เมื่อวานมีประชุมหอ(ไม่ได้เข้าประชุมหรอก ฟังจากคนอื่นเค้ามา) โอ้วหอจะกลายเป็นบ้านเอเอฟอีกละ

ช่างเหอะ ขออยู่อย่างเป็นสุขโดยไม่รบกวนใครก็พอ

 

 

"เพราะฤดูหนาวหนาวจึงทำให้รู้สึกขอบคุณความอบอุ่นในฤดูใบไม้ผลิ"

 

แต่...แต่...แต่...

 

เพราะความอุ่นที่หอ (เปิดฮีทเตอร์ทั้งวันทั้งคืน) ทำให้เราลืมไปว่าข้างนอกมันหนาววว โอ้วหนาว

เมื่อวานตอนแต่งตัวก็เลยใส่แค่เสื้อบางๆ แล้วก็เอาเสื้อกันหนาวตัวใหญ่ไปตัวนึง

โอ้วหนาวมากห่ะ แอบตัวสั่นใกล้เป็นตุ๊ดภูกระดึงเต็มทีละ

 

เด๋วไปนอนต่อดีกว่า เมื่อวานได้กินอาหารไทยด้วย  เด๋วพรุ่งนี้เปิดเทอมแล้ว โอ้ว

โอ้วในที่สุดก็ดู Attention Please จบแล้วทั้งตอนธรรมดา สเปเชี่ยลที่ฮาวายและออสเตรเลีย

โอ้วสนุกจริงๆห่ะ เหมือนที่จันแพรวบอกเลย

 

จะว่าไปทำไมอ.นกยมและผองเพื่อนไม่ทำโปรเจค Attention Please ไฟลท์พิเศษมาไทยล่ะ

คงจะสนุกกว่าโทระซังเป็นล้านเท่า ๕๕ แล้วงานนี้คนสวยขอเสนอตัวเป็นมิซากิเอง

ชื่อมิซากิก็เหมาะกับคนสวยเนอะ ความสวยที่เบ่งบานอะไรอย่างงี้ ๕๕๕

 

หนังญี่ปุ่นนี่มันทำให้เห็นพัฒนาการของตัวละครจริงๆนะ หนังไทยนี่อะไร?? ๕๕

 

ดูเรื่องนี้แล้วทำให้อยากเป็นแอร์จริงๆ ผู้หญิงใส่สูทแล้วโคดเท่เลย

เราคิดตั้งแต่เห็นเพื่อนที่มหาลัยใส่สูทไป job hunting แล้ว

เฮ้อออ ใกล้จะจบแล้ว คนสวยยังไม่รู้เลยว่าอยากจะเป็นอะไรห่ะ

เป็นแอร์ก็ดูน่าสนุกดีเหมือนกันนะ

 

โอ้วมีสิ่งที่ไม่เข้าใจห่ะ ว่าทำไมตอนปั๊มลมหายใจช่วยชีวิต

ตรงสี่ทำไมเค้าพูดว่าย่น แล้วสิบสี่ พูดว่า จูชิล่ะ

 

โอ้วว ตอนนี้กลับมาสู่ช่วงบ้าซีรี่ย์อีกแล้ว หุยจังไม่อยู่ก็เลยเหงาไม่ค่อยมีไรทำ

เรื่องต่อไปอะไรดีล่ะ??

 

หลังจากไปทัวร์ "Around Japan in 15 days" (ของหุยจัง 17 days) ก็ได้รับประสบการณ์ดีๆ มากมาย

หนึ่งในนั้นก็คือได้เจอคนญี่ปุ่นใจดีที่คงจะสงสารเด็กน้อย(หรอ)ตาดำๆสองคนนี้เลยคอยช่วยเหลือ

มาเล่าประสบการณ์ดีๆ ดีกว่านะฮุ

 

คือวันนั้นเราไปถึงโรงแรมก็มืดๆ แล้ว ก็ไปเช็คอินไรงี้

แล้วเรากับหุยบอกว่าอยากไปดูวิวที่ภูเขาอินาซัง (ใช่ป่าววะ) จะไปยังไงดี

คือถ้าไปมันลำบากเพราะต้องนั่งรถรางและเดินต่ออีกไกลเหมือนกัน

เค้าเลยบอกว่า "車で連れてあげようか？せっかく来たから夜景見たいでしょう"

โอ๊ววววว เราก็เลยได้ไปถึงตีนเขาที่ขึ้นกระเช้านั้นอย่างสะดวกสบายแถมฟรี

แล้วเค้าก็เดินมาส่ง ถามรอบรถลงไปสถานี (ทีรถลงมี แต่รถขึ้นไม่มี เฮ้อ) ให้บัตรลดค่ากระเช้าต่างๆ นานา

 

เนี่ย ก็คิดกับหุยว่า นอกจากเราจะออกไก๊ด์บุคเที่ยวญี่ปุ่นแล้ว ก็อาจทำกิจการโฮสเทลใจดี

คอยช่วยเหลือลูกค้าชาวต่างชาติ 55

 

ความจริงเป็นคนที่รุ่นพี่เจนฝากไว้ ให้เรียกว่าโอก้าซัง โอโต้ซัง เปิดร้านโอโกโนมิยากิ

เจนพาไปกินแล้วเค้าก็ทำให้กินเยอะมากๆ โอ้ว ไส้นู่นไส้นี่ แถมยังไม่คิดตังอีกอ่ะเกรงใจมาก

อีกวันนึงเค้าก็มารับพาไปดูบ่อน้ำพุร้อนด้วย

 

อันนี้ไม่ใช่ประสบการณ์เราโดยตรง เป็นประสบการณ์ของหุย

ก็วันนั้นหุยฝากของไว้ที่ล็อกเกอร์แล้วลืมล็อค ของก็เลยหาย

โทรไปถามบริษัทล็อกเกอร์เค้าก็บอกว่า "ถ้าไม่ล็อคของก็หายน่ะสิ" เลยไปหาตำรวจ

ตำรวจก็โทรไปบริษัทให้ แล้วก็บอกว่า ยังอยู่ ??? งงๆ เนอะ บอกให้ไปเอาที่อีกทางเข้านึง

ตอนนั้นอยู่ West แล้วเค้าให้ไปที่ South Gate ซึ่งไกลมากไกลโคด

หุยจังก็ไปถามทางคนกวาดขยะ แล้วเค้าก็พาไปถึงที่เลยอ่ะ โอ้ว

 

วันที่ 1 มกรา หลังจากผ่านเรื่องราวมากมายในวันที่ 31

ก็ไปรอเพื่อนหุยที่รับปากว่าไปค้างด้วยกันได้ที่โรงแรม ตอนนั้นเหนื่อยมากๆ

แต่ว่าติดต่อเพื่อนหุยไม่ได้ซักที จนถึงตี 3 แล้วก็ยังไม่มีที่นอนเลยตัดสินใจว่าจะไปหาห้องซาวน่านอนดีกว่า

แต่ตอนนั้นไม่มีแรงจะขึ้นรถไฟแล้ว ก็เลยเรียกแท็กซี่

แล้วแท็กซี่ก็โคดดีมาก โทรถามนู่นถามนี่ให้ว่าที่ไหนมีโรงแรมถูกบ้าง

ที่ไหนมีแคปซูลที่ให้ผู้หญิงนอนได้บ้าง (ทำไมแคปซูลไม่ให้ผู้หญิงนอน 差別？)

สุดท้ายก็ที่ร้านซาวน่านั่นแหละดีที่สุด ตอนลงรถค่ารถสองพันกว่าๆ แต่เค้าบอกเก็บสองพันพอ เฮ้อทำไมดีอย่างนี้

 

:)

วันนี้หุยเมลล์ไปหามาม่าที่ร้านถามว่าไปทำงานได้วันไหนบ้าง

แล้วได้รับเมลล์ตอบกลับมา หุยก็ฟอร์เวิร์ดมาให้เรา

 

มาม่าบอกว่า

 

"ทิบบี้ซังทำงานไม่ค่อยได้ คงให้ทำไม่ได้แล้ว"

 

???????????????????? แปลว่าอะไร ให้ทำงานไม่ค่อยได้ แอบโกรธนะจริงๆ

คือเราทำงานผิดพลาดบ่อยขนาดนั้นเลยหรอ

ภาษาญี่ปุ่นเราก็พูดได้ ทำแทบจะทุกอย่างในร้านอยู่แล้วอ่ะ

 

จะให้้ทำยังไง จะให้ก้มกราบลูกค้าเลยมั้ย

 

แล้วอย่างที่บอกว่ามีหลายครั้งที่เราทำอะไรแล้วเค้าไม่เห็นว่าเราทำเค้าก็ว่า

แล้วก็แอบสงสัยอยู่ว่าบางอื่นคนอื่นทำผิดแต่เค้าคิดว่าเราเป็นคนทำ

อย่างซากุไรซังล้างจานไม่สะอาดดดเลย แต่เค้าดันมาว่าเราทำ

 

แม่งงงงงง

 

โกรธ

 

แล้วบอกหุยจังด้วยนะว่าเป็นความลับนะอะไรอย่างไง

 

เห้อ

 

เพิ่งดูเรื่อง Celeb and Poor （セレブと貧乏太郎）จบ โหลดดูอ่ะนะ

โอ้วชอบห่ะ รู้สึกว่าอายะน่ารัก เรื่อง attention please สนุกป่าวอ่ะ เด๋วกลับไทยจะได้สั่งซื้อ

โอ้วสนุ้กสนุกห่ะ พระเอกก็น่ารักนะ นานาโฮะก็ชอบ

 

ตอนนี้กำลังอ่านเรื่อง 1リットルの涙 อยู่

ตอนนี้รู้สึกว่าอ่านนิยายญี่ปุ่นขึ้นมาได้นิดหน่อยแล้ว โอ้วดีใจๆ

 

ส่วนเมื่อวานเพิ่งอ่านเรื่อง Nights in Rodanthe จบ เลยโหลดหนังมาดูด้วย

แต่หนังไม่หนุกเท่าหนังสืออ่ะ

 

โอ้วพรุ่งนี้แม่มาแล้ว

 

โอ้วอยากดูละครสนุกๆอีก

 

โอ้ว..เหงาห่ะ

Last night when I was lonely with no one to talk to, I turned on my computer to find a lot of friends online.

I called Pear via True Net Talk, saying that 'I don't know what I LIKE or what I WANT'.

 

I really don't understand myself lately. I can't put into words what's bothering my mind.

From now on I don't know which path I should take,or rather which path I WANT to take.

 

I used to be an active girl before, a girl who wanted to explore everything in the world.

But now I seem to prefer locking myself in the room, doing nothing all day long.

 

Maybe I'm too lonely. Maybe I'm the type of person who can't live alone.

 

Anyway, I got to chat to many friends yesterday.

I called Tnoo and found myself surprised that she wasn't surprised that I called.

I called P'Kaew who's in the other part of the world. (the cost was so expensive,OMG)

 

I'm so glad I have these people around me. :)

I've got best friends in the world at CUD and Arts

I've got best sister in the world

And I've got my mom who's coming tomorrow OHOHOH